Электрамагнітнае выпраменьванне

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Класічная электрадынаміка
VFPt Solenoid correct2.svg
Электрычнасць · Магнетызм
Гл. таксама «Фізічны партал»

Электрамагні́тная хва́ля (Электрамагні́тнае выпраме́ньванне) — ваганне электрамагнітнага поля, якое распаўсюджваецца ў прасторы.

У электрамагнітных хвалях вектары напружанасці электрычнага і магнітнага палёў накіраваны перпендыкулярна да напрамку распаўсюджання хвалі.

Хуткасць распаўсюджання электрамагнітных хваляў (хуткасць святла) залежыць ад асяроддзя. У вакууме яна складае 299 792 458 м/с.

Найважнейшай характарыстыкай электрамагнітнага выпраменьвання з'яўляецца яго частата. Выдзяляюць некалькі відаў электрамагнітнага выпраменьвання (дыяпазонаў частот), у залежнасці ад яго частаты і даўжыні хвалі.

Назва дыяпазона Даўжыня хвалі, λ Частата, ν Крыніцы
Радыёхвалі Звышдоўгія более 10 км менее 30 кГц Атмасферныя і магнітасферныя з'явы. Радыёсувязь.
Доўгія 10 км — 1 км 30 кГц — 300 кГц
Сярэднія 1 км — 100 м 300 кГц — 3 МГц
Кароткія 100 м — 10 м 3 МГц — 30 МГц
Ультракароткія 10 м — 1 мм 30 МГц — 300 ГГц
Інфрачырвонае выпраменьванне 1 мм — 780 нм 300 ГГц — 429 ТГц Выпраменьванне малекулаў і атамаў пры цеплавых і электрычных уздзеяннях.
Бачнае выпраменьванне 780—380 нм 429 ТГц — 750 ТГц
Ультрафіялетавае выпраменьванне 380нм — 10 нм 7,5×1014 Гц — 3×1016 Гц Выпраменьванне атамаў пад уплывам паскораных электронаў.
Рэнтгенаўскае выпраменьванне 10 нм — 5 пм 3×1016ГЦ — 6×1019 Гц Атамныя працэсы пры ўздзеянні паскораных зараджаных часціц.
Гама-выпраменьванне менш за 5 пм больш за 6×1019 Гц Ядзерныя і касмічныя працэсы, радыеактыўны распад.