Электрычны разрад

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Электрычны разрад — працэс праходжання электрычнага току, звязаны са значным павелічэннем электраправоднасці асяроддзя адносна яго нармальнага стану.

Павелічэнне электраправоднасці забяспечваецца наяўнасцю дадатковых свабодных носьбітаў зараду. Электрычныя разрады можна падзяліць на:

  • Несамастойны разрад — гэта разрад, які праходзіць за кошт знешняга іанізатара.
  • Самастойны разрад — гэта разрад, які будзе працягваць гарэць і пасля адключэння вонкавага іанізатара.

Пераход ад несамастойнага разраду да самастойнага называецца электрычным прабоем.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

  • Газавы разрад

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энгель А., Штенбек М., Физика и техника электрического разряда в газах, пер. с нем., т. 1—2, М. — Л., 1935—1936
  • Грановский В. Л., Электрический ток в газе. Установившийся ток, М., 1971
  • Капцов Н. А., Электроника, 2 изд., М., 1956
  • Мик Дж. М., Крэгс Дж., Электрический пробой в газах, пер. с англ., М., 1960
  • Браун С., Элементарные процессы в плазме газового разряда, [пер. с англ.], М., 1961
  • Физика и техника низкотемпературной плазмы, под ред. С. В. Дресвина, М., 1972
  • Райзер Ю. П., Лазерная искра и распространение разрядов, М., 1974