Эміль Крэпелін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эміль Крэпелін
Emil Kraepelin
E. Kraepelin.jpg
Дата нараджэння

15 лютага 1856({{padleft:1856|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})

Месца нараджэння

Нойштрэліц, Мекленбург, Паўночнагерманскі Саюз

Дата смерці

7 кастрычніка 1926({{padleft:1926|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:7|2|0}}) (70 гадоў)

Месца смерці

Мюнхен, Веймарская рэспубліка

Грамадзянства

Flag of Germany.svg Германія

Навуковая сфера

Псіхіятрыя, патапсіхалогія

Месца працы

Верхнебаварская псіхіятрычная бальніца (1879—1882); клініка П. Э. Флексіга (1882); клініка В. Эрба (1883); псіхіятрычная бальніцы ў Герліцы (1883—1884); Дрэздэнская псіхіятрычная бальніца і дом для састарэлых (1884); Правінцыйная псіхіятрычная бальніца ў Любежы (жнівень 1884 — красавік 1885); Тартускі ўніверсітэт (1885—1891); Універсітэцкая псіхіятрычная клініка вялікага герцага Бадэнскага (1891—1903); Мюнхенскі ўніверсітэт (1903—1922)

Альма-матэр

Вюрцбургскі ўніверсітэт, Лейпцыгскі ўніверсітэт.

Навуковы кіраўнік

Ф. фон Рынекер(ням.) бел., В. Вунт

Вядомыя вучні

Э. Р. Міхельсон(польск.) бел., Л. Л. Дарашкевіч(польск.) бел., А. Оерн(польск.) бел., А. Бер(польск.) бел., А. Бертэлс(польск.) бел., Г. Хігіер(польск.) бел., Г. Ашафенбург(англ.) бел., Р. Э. Гаўп(англ.) бел., М. Урстэйн(польск.) бел., Э. Рудзін(англ.) бел., І. Лангэ(польск.) бел., Альфонс Якаб

Вядомы як

аўтар сучаснай назалагічнай канцэпцыі ў псіхіятрыі і класіфікацыі псіхічных захворванняў; стваральнік канцэпцыі «dementia praecox», маніякальна-дэпрэсіўнага псіхозу і параноі; унёс велізарны ўклад у разуменне прыроджанай прыдуркаватасці і істэрыі; прапанаваў вучэнне аб рэгістрах; піянер культурнай псіхіятрыі і псіхафармакалогіі; аўтар мноства псіхіятрычных паняццяў; педагог і барацьбіт з алкагалізмам; патапсіхолаг

Эміль Вільгельм Магнус Георг Крэпелін (ням.: Emil Wilhelm Magnus Georg Kraepelin; 15 лютага 1856, Нойштрэліц — 7 кастрычніка 1926, Мюнхен) — нямецкі псіхіятр. Вядомы як аўтар сучаснай назалагічнай канцэпцыі ў псіхіятрыі і класіфікацыі псіхічных захворванняў. Першым стварыў канцэпцыю «dementia praecox» — правобразу шызафрэніі; блізкую да сучаснай канцэпцыю маніякальна-дэпрэсіўнага псіхозу і параноі; унёс вялікі ўклад у разуменне прыроджанай прыдуркаватасці і істэрыі. Прапанаваў вучэнне аб рэгістрах. Быў піянерам культурнай псіхіятрыі і псіхафармакалогіі. Апісаў і назваў мноства псіхіятрычных паняццяў: шызафазія; слоўная акрошка; парафрэнія; кверулянцкае трызненне; алігафрэнія; хвароба Альцгеймера; аніяманія; стаў шырока ўжываць тэрмін «дысмарфафобия». Таксама вядомы шырокай педагагічнай дзейнасцю і грамадзянскай пазіцыяй прафілактыкі алкагалізму. Сярод прац па патапсіхалогіі вядомы метад «рахунак паводле Крэпеліна».

Быў прафесарам псіхіятрыі ў Гейдэльбергу. Скончыў медыцынскі факультэт у Лейпцыгу ў 1878 годзе, у 1886 быў запрошаны на кафедру душэўных і нервовых хвароб у Дэрпцкі ўніверсітэт і ўзначаліў ўніверсітэцкую клініку на 80 месцаў. У 1891 г. вярнуўся ў Германію. З 1891 г. — прафесар Гейдэльбергскага ўніверсітэта, а з 1903 — Мюнхенскага ўніверсітэта. З 1922 г. працаваў у Мюнхенскім інстытуце псіхіятрыі. Ён пісаў вельмі шмат, пераважна па клінічнай псіхіятрыі і эксперыментальнай псіхалогіі, у якой быў вучнем В. Вунта. У 1883 г. выпусціў кароткі падручнік душэўных хвароб, які ўжо ў 1893 годзе выйшаў 4-м выданнем у значна павялічаным памеры. Яго падручнік «Psychiatrie» (1910—1915) вытрымаў мноства выданняў і быў перакладзены на шматлікія мовы.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]