Энвер Рызаевіч Барыеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Энвер Барыеў
Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Туркменскай Рэспубліцы
26 жніўня 2011 — 16 мая 2013
Прэм’ер-міністр Міхаіл Мясніковіч
Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік Юрый Малумаў
Пераемнік Алег Табанюхаў
Міністр па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь
22 сакавіка 2005 — 29 снежня 2010
Прэм’ер-міністр Сяргей Сідорскі
Папярэднік Валерый Астапаў
Пераемнік Уладзімір Вашчанка
 
Адукацыя
Навуковая ступень кандыдат педагагічных навук[d]
Дзейнасць дзяржаўны служачы, дыпламат
Нараджэнне 2 кастрычніка 1964(1964-10-02) (56 гадоў)
Алі-Байрамлы, АзССР
 
Ваенная служба
Званне генерал-лейтэнант
 
Узнагароды
Ордэн «За службу Радзіме» ІІІ ступені
Мэдаль За бездакорную службу 2 ступені
Мэдаль За бездакорную службу 3 ступені

Энве́р Рыза́евіч Бары́еў (нарадзіўся 2 кастрычніка 1964 года, Алі-Байрамлы, Азербайджанская ССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь (2005—2010), пасол у Туркменістане (2011—2013).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў г. Алі-Байрамлы Азербайджанскай ССР у 1964 г.

У 1985 годзе скончыў Львоўскае пажарна-тэхнічнае вучылішча МУС СССР, у 1991 годзе — Вышэйшую інжынерную пажарна-тэхнічную школу МУС СССР.

Служыў ва Узброеных Сілах, МУС, КДБ, памежных войсках.

19911996 гады — на розных пасадах у Рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры пажарнай бяспекі Галоўнай упраўлення ваенізаванай пажарнай службы МУС Беларусі.

19961999 — першы намеснік начальніка Галоўнае ўправы ваенізаванай пажарнай службы МУС — начальнік штабу.

Са жніўня 1999 года — першы намеснік міністра па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь.

У 2000 годзе скончыў Акадэмію кіравання пры прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

З 29 снежня 2004 года — выканаўца абавязкаў кіраўніка МНС.

22 сакавіка 2005 года — 29 снежня 2010міністр па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь.

26 жніўня 2011 года прызначаны паслом Беларусі ў Туркменістане[1].

Кандыдат педагагічных навук, дацэнт. Мае больш за 100 навуковых публікацыяў.

Генерал-маёр унутранай службы.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны ордэнам «За службу Радзіме» III ступені, медалём «За бездакорную службу» II, III ступеняў, медалямі іншых краін.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]