Юрый Юр’евіч Осцік
Выгляд
(Пасля перасылкі з Юрый Осцік)
| Юрый Юр’евіч Осцік | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Трубы | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Пераемнік | Павел Мікалаевіч Пац | ||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Рыгор Багданавіч Валовіч | ||||||
| Пераемнік | Філон Кміта-Чарнабыльскі | ||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Іван Цімафеевіч Крошынскі[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне | 1530 | ||||||
| Смерць | не раней за 23 мая 1579 і не пазней за 18 кастрычніка 1579 | ||||||
| Род | Осцікі[1] | ||||||
| Бацька | Юрый Рыгоравіч Осцік[2][3] | ||||||
| Маці | Марына Міхайлаўна Мсціслаўская[d][4][3] | ||||||
| Жонка | Соф’я з Бераў[d][1] і Магдалена з Брамоўскіх[d][5][1] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | кальвінізм[6][5] | ||||||
Юрый Осцік (каля 1530 — 1579) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Першы ваявода мсціслаўскі (1566—1578), ваявода смаленскі (1578—1579); староста браслаўскі (з 1558), дзяржаўца ўпіцкі (1-я палова 1560-х).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]З роду Осцікаў герба «Трубы», сын Юрыя і яго другой жонкі Марыны з Мсціслаўскіх. Меў братоў Мікалая, Яна і Рыгора.
Кальвініст. Удзельнік Інфлянцкай вайны 1558—1582 гадоў. Пасля смерці Жыгімонта Аўгуста (1572) выступаў за абранне на сталец Рэчы Паспалітай царэвіча Фёдара Іванавіча, падпісаў элекцыю Генрыка Валезага. Пасля ўцёкаў Генрыка ў 1574 годзе выступаў супраць абрання на каралеўскі сталец маскоўнага цара Івана Васілевіча.
Не быў жанаты і не пакінуў нашчадкаў.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 117. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 271.
- ↑ а б Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 115. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
- ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 270–271.
- ↑ а б Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. IV, Ziemia smolenśka i województwo smolenśkie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2003. — С. 215. — 412 с. — ISBN 83-7181-279-5
- ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego : spisy. T. 9, Województwo mścisławskie XVI‒XVIII wiek / пад рэд. А. Рахуба — Warszawa: 2019. — С. 191. — ISBN 978-83-65880-76-5
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Пазднякоў В. Осцікі // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 380. — 792 с. — ISBN 985-11-0378-0 (т. 2), ISBN 985-11-0315-2.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Генеалогія магнацкіх радоў Рэчы Паспалітай Архівавана 21 верасня 2013.