Юрый Пятровіч Астроўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юрый Пятровіч Астроўскі
Astrouski.jpg
Дата нараджэння

1952

Месца нараджэння

Барысаў, Мінская вобласць, БССР, СССР

Грамадзянства

Flag of Belarus.svg Беларусь

Род дзейнасці

урач, кардыяхірург

Навуковая сфера

кардыяхірургія

Навуковая ступень

доктар медыцынскіх навук

Навуковае званне

прафесар, акадэмік НАНБ

Альма-матар

Беларускі дзяржаўны медыцынскі універсітэт

Навуковы кіраўнік

Аляксандр Уладзіміравіч Шот, Георгій Іванавіч Сідарэнка[1]

Вядомы як

кардыяхірург

Узнагароды і прэміі
Ордэн Пашаны юбілейны медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»

Юрый Пятровіч Астроўскі (6 студзеня 1952, Барысаў) — беларускі вучоны-кардыяхірург. Доктар медыцынскіх навук (1996). Прафесар (2000). Акадэмік НАН Беларусі (2014, кардыяхірургія[2]; чл.-кар. з 2009). Заслужаны ўрач Рэспублікі Беларусь (2009).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1974 г. скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут.

З 1978 па 1994 гг. — урач-кардыяхірург, загадчык аддзялення кардыяхірургіі 4-й гарадской клінічнай бальніцы Мінска, а з 1993 г. — загадчык лабараторыі хірургіі сэрца РНПЦ «Кардыялогія». Адначасова з 1999 куратар курса сардэчна-сасудзістай хірургіі ў БелМАПА, да 2004 уключна — намеснік дырэктара РНПЦ «Кардыялогія» па хірургіі, з 2008 — загадчык кафедры кардыяхірургіі БелМАПА.

Галоўны пазаштатны кардыяхірург Мністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь.

«Справа хірургаў»[правіць | правіць зыходнік]

У 2004 годзе вымушаны быў сысці з пасады намесніка дырэктара РНПЦ «Кардыялогія» па хірургіі з-за так званай «справы хірургаў»: пяці мінскім кардыяхірургам ставілася ў віну «махлярства арганізаванай групай у асабліва буйных памерах, перавышэнне службовых паўнамоцтваў з карыслівай зацікаўленасці, што пацягнула цяжкія наступствы і прычыненне істотнай шкоды правам і законным інтарэсам, спалучаным з пакутамі пацярпелых, а таксама неаказанне дапамогі хворым».[3]. Меў намер выехаць на працу па спецыяльнасці ў Расію, але прыняў прапанову віцэ-прэм'ера Косінца па арганізацыі і стварэнні кардыяхірургічных цэнтраў у кожнай з абласцей Беларусі.[4]

Навуковы ўклад[правіць | правіць зыходнік]

У 1986 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю па праблеме лячэння сардэчнай недастатковасці пры аперацыях на адкрытым сэрцы, затым доктарскую дысертацыю «Распрацоўка і клінічнае прымяненне пратэзаў клапанаў „Планікс“ у хірургіі атрыманых парокаў сэрца» (1996).

Падрыхтаваў 2 доктара і 9 кандыдатаў медыцынскіх навук, апублікаваў 415 навуковых прац, з іх 7 манаграфій, 121 навуковы артыкул; 12 аўтарскіх пасведчанняў.

Член Еўрапейскай Асацыяцыі таракальных і сардэчна-сасудзістых хірургаў, Еўрапейскай Асацыяцыі сардэчна-сасудзістых хірургаў, Еўрапейскага Таварыства кардыёлагаў, Расійскай Асацыяцыі сардэчна-сасудзістых хірургаў, Расійскага Таварыства мініінвазіўных хірургаў.

Ушанаванне[правіць | правіць зыходнік]

Медаль «60 год Узброеных Сіл СССР». Ордэн Пашаны. У 2009 годзе прысвоена званне «Заслужаны ўрач Рэспублікі Беларусь».

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Островский Юрий Петрович // Республика Беларусь : энциклопедия : в 6 т. / редактор Г. П. Пашков. — Минск, 2007. — Т. 5. — С. 644.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]