Юры Улуатс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юры Улуатс
Jüri Uluots
Jüri Uluots.jpg
Сцяг9-ы Прэм'ер-міністр Эстоніі
12 кастрычніка 1939 — 21 чэрвеня 1940
Прэзідэнт Канстанцін Пятс
Папярэднік Каарэл Ээнпалу
Пераемнік Іаханес Варэс
Сцяг1-ы Старшыня Дзяржаўнай Думы Эстоніі
21 красавіка 1938 — 12 кастрычніка 1939
Папярэднік пасада заснавана
Пераемнік Ота Пук

Нараджэнне 13 студзеня 1890(1890-01-13)[1][2]
Смерць 9 студзеня 1945(1945-01-09)[1][3][2] (54 гады)
Месца пахавання
Партыя
Член у
Адукацыя
Дзейнасць палітык, адвакат, журналіст
Месца працы
Узнагароды
Order of the White Star, 1st Class
Commons-logo.svg Юры Улуатс на Вікісховішчы

Юры Улуатс (эст.: Jüri Uluots; 13 студзеня 1890 — 9 студзеня 1945) — эстонскі палітык, апошні прэм’ер-міністр незалежнай Эстоніі да яе далучэння да СССР, пасля чаго — в.а. Прэзідэнта Эстоніі ў выгнанні. Быў таксама вядомы як адвакат.

Вывучаў права ў Санкт-Пецярбургскім універсітэце (1910—1918). Пасля гэтага выкладаў рымскае права і эстонскае права ў Тартускім універсітэце да 1944 года. Быў таксама рэдактарам газет «Кая» (эст. «Kaja») 1919—1920 і «Постымеес» (1937—1938).

Быў дэпутатам Рыйгікогу ў 1920—1926 і ў 1929—1932. Займаў пасаду прэм’ер-міністра краіны з 1938 па чэрвень 1940 года. Пасля фарміравання марыянеткавага прасавецкага ўрада Эстоніі на чале з Варэсам, які падпарадкоўваўся Маскве і не прызнанаваўся ніводнай дзяржавай акрамя СССР і нацысцкай Германіяй, і пасля арышту прэзідэнта Канстанціна Пятса, стаў па канстытуцыі выконваючым абавязкі прэзідэнта Эстоніі.

Пасля акупацыі Эстоніі нацысцкай Германіяй у 1941 годзе ў ходзе Другой сусветнай вайны супрацоўнічаў з акупацыйнай адміністрацыяй Х. Мяэ. У 1944 годзе ў якасці кіраўніка прыняў удзел у дзейнасці Эстонскага Нацыянальнага камітэта, створанага пры згодзе акупацыйных уладаў. У пачатку 1944 публічна заклікаў эстонцаў уступаць у эстонскія падраздзяленні Германскай арміі (20-я дывізія СС) для абароны Эстоніі ад Чырвонай Арміі.

Разам з некаторымі міністрамі Юры Улуатс збег у Стакгольм, дзе ўрад у выгнанні працягваў дзейнічаць да афіцыйнай перадачы паўнамоцтваў прэзідэнту незалежнай Эстоніі Ленарта Меры ў 1992 годзе. Пасля прыбыцця ў Швецыю Улуатс памёр ад хваробы.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #101525923 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 4 мая 2014.
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France Jüri Uluots // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  3. Jüri Uluots // Eesti biograafiline andmebaas ISIK Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #101525923 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 1 студзеня 2015.