Язь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Язь
LeuciscusIdus.JPG
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Leuciscus idus (Linnaeus, 1758)

Сінонімы
  • Cyprinus idbarus Linnaeus, 1758[1]
  • Cyprinus idus Linnaeus, 1758[1]
  • Cyprinus jeses Linnaeus, 1758[1]
  • Cyprinus microlepidotus Ekström, 1835[1]
  • Cyprinus orfus Linnaeus, 1758[1]
  • Cyprinus orphusLinnaeus, 1758[1]
  • Idus idus (Linnaeus, 1758)[1]
  • Idus melanotus Heckel, 1843[1]
  • Idus melanotus orientalis Sinitzyn, 1900[1]
  • Idus miniatus Heckel & Kner, 1858[1]
  • Idus miniatus Bonaparte, 1845[1]
  • Idus oxianus Kessler, 1877[1]
  • Leuciscus idus auratus Bade, 1901[1]
  • Leuciscus idus idus (Linnaeus, 1758)[1]
  • Leuciscus idus idus sibiricus Kirillov, 1958[1]
  • Leuciscus idus lapponicus Günther, 1868[1]
  • Leuciscus idus oxianus (Kessler, 1877)[1]
  • Leuciscus neglectus Selys-Longchamps, 1842[1]
  • Squalius oxianus Kessler, 1877[1]
Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   163576
NCBI   69811
EOL   207288

Язь (Leuciscus idus) — рыба сямейства карпавых, мае знешняе падабенства з плоткай. Народная назва вязь, дробнага — пад'язік.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

У даўжыню язь дасягае 60—70 см, маса да 4—6 кг. Цела сціснутае з бакоў, луска дробная. Галава адносна кароткая, лоб шырокі, пукаты, рот ніжні. Анальны і спінны плаўнікі ўсечаныя.

Агульная афарбоўка цемнаватая, з залацістым адценнем. Спіна і верхняя частка бакоў цёмна-сінія, бруха серабрыстае. Спінны і хваставы плаўнікі цёмныя, зрэдку чырванаватыя, астатнія чырвоныя. Радужына зеленавата-жоўтая з цёмнай плямай.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Язь — прэснаводная рыба, аднак можа жыць і ў паўпрэснай вадзе марскіх заліваў. Пашыраны ў водах Сярэдняй Еўропы і Сібіры да Калымы, асобны падвід у басейне Аральскага мора. На Беларусі трапляецца ў рэках, праточных азёрах, вадасховішчах; пазбягае рэк з халоднай вадой і вярхоўяў з хуткім цячэннем. Трымаецца глыбокіх затокаў з ціхім цячэннем, каля мастоў, віроў і ям ніжэй перакатаў, каля берагоў з навіслым хмызняком, аддае перавагу месцам з гліністым, заглееным дном.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Найбольш актыўны раніцай і на змярканні. Зімуе чародамі на глыбіні. Пасля нерасту жыве паасобку.

Корміцца насякомымі, іх лічынкамі, ракападобнымі, дробнымі малюскамі, воднай расліннасцю.

Палавая спеласць на 4—5-м годзе. Нераст у красавіку—маі, чародны, на разводдзі, у пратоках і на захламленых перакатах. Плоднасць ад 40 да 150 тыс. ікрынак.

Промысел[правіць | правіць зыходнік]

Прамысловае значэнне невялікае. Аб'ект аматарскага рыбалоўства.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энцыклапедыя прыроды Беларусі. Т. 5. Мн., 1986.

Зноскі

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 Сістэматыка і сінанімія (англ.) . BioLib. Праверана 20 лютага 2012.