Перайсці да зместу

Ян Алясніцкі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Ян Алясніцкі
Нараджэнне XIV стагоддзе
Смерць 1413
Род Алясніцкія[d]
Дзеці Збігнеў Алясніцкі і Ян Гловач з Алясніцы[d]
Грамадзянства

Ян Алясніцкі, Ян з Алясніцы (? — 21 студзеня 1413) — польскі дзяржаўны дзеяч.

Сын кракаўскага лоўчага Збігнева з Алясніцы. Зрабіў кар’еру дзякуючы падтрымцы сваякоў — Куразвенцкіх. У канцы 1390 годзе прызначаны польскім каралём Уладзіславам ІІ (Ягайлам) намеснікам у Літве замест Клеменса Маскажоўскага  (польск.) з тытулам старасты віленскага. Паводле звестак Яна Длугаша, у 1390—92 Ян Алясніцкі з дапамогай польскіх войск абараняў Літву ад князя Вітаўта і крыжакоў, супрацьстаяў інтрыгам князя Скіргайлы. Пад час аблогі Вільні крыжакамі і Вітаўтам у верасні 1391 года Ян Алясніцкі быў вымушаны спаліць Віленскі Дольны замак і ўкрыцца ў Верхнім замку. Пасля пабудовы крыжакамі ў Прусіі замкаў Нойгартэн, Рытэрсведэр і Меленбург Ян Алясніцкі сабраў літоўскае войска на чале з князем Вігантам і паслаў яго на аблогу Нойгартэна. Пасля заключэння Востраўскага пагаднення (1392) паміж Ягайлам і Вітаўтам перадаў свае намесніцкія паўнамоцтвы ў Літве Вітаўту. З 1398 года Ян Алясніцкі займаў урад старасты ланчыцкага, з 1404 — войскі люблінскі, з 1405 — суддзя земскі кракаўскі.