Ян Ежы Радзівіл

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ян Юрый Радзівіл
Jan Jury Radzivił. Ян Юры Радзівіл.jpg
Ян Юрый Радзівіл. З альбома «Выявы роду Радзівілаў». Нясвіж, 1758
POL COA Radziwiłł.svg
Герб «Трубы»
 
Адукацыя: Нясвіжскі езуіцкі калегіум
Браўнсбергскі езуіцкі калегіум[d]
Аўгсбургскі езуіцкі калегіум[d]
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 8 студзеня 1588(1588-01-08)
Чарнаўчыцы, Берасцейскі павет, Берасцейскае ваяводства, Вялікае Княства Літоўскае, Рэч Паспалітая
Смерць: 18 снежня 1625(1625-12-18) (37 гадоў)
Кобрын, Берасцейскі павет, Берасцейскае ваяводства, Вялікае Княства Літоўскае, Рэч Паспалітая
Пахаванне: Нясвіж
Род: Радзівілы
Бацька: Мікалай Радзівіл «Сіротка»
Маці: Альжбета з Вішнявецкіх
Жонка: Элеанора з Астрожскіх

Ян Юрый Радзівіл (8 студзеня 1588, мястэчка Чарнаўчыцы Берасцейскага павета — 18 снежня 1625, горад Кобрын) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, кашталян троцкі1613)

Валодаў маёнткамі ва Украіне; II ардынат на Нясвіжы (1616).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З нясвіжскай лініі роду Радзівілаў гербу «Трубы», сын Мікалая Крыштафа «Сіроткі», ваяводы віленскага, і Альжбеты Яўхіміі з Вішнявецкіх. Меў братоў Жыгімонта Караля, Альбрэхта Уладзіслава і Аляксандра Людвіка.

Навучаўся ў езуіцкіх калегіумах Нясвіжа, Бранева, Аўгсбурга, падарожнічаў па Германіі, Італіі.

Абіраўся паслом на сойм (1611), маршалак Галоўнага Трыбунала ў 1616. Падтрымліваў палітыку Жыгімонта Вазы, неаднаразова быў сенатарам-рэзідэнтам пры каралю.

У 1619 выехаў у вялікае замежнае падарожжа, наведаў Германію, Бельгію, Англію, Францыю, Іспанію, Італію. У 1621 запісаўся ва ўніверсітэт у Падуі, а ў 1625 — у Балонні.

У шлюбе з Элеанорай Астрожскай дзяцей не меў, па яго смерці Нясвіжская ардынацыя перайшла да брата Альбрэхта Уладзіслава[1].

У апошні год жыцця Я. Ю. Радзівіла на тэрыторыі сучаснай Беларусі прайшла чума («моравае паветра»), ад якой ён, імаверна, і памёр.

Зноскі

  1. Радзівіл Ян Юрый // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 500.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]