Ян Уладзіслаў Александровіч
Выгляд
| Ян Уладзіслаў Александровіч | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Александровіч[d] | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Андрэй Фёдаравіч Масальскі | ||||||
| Пераемнік | Уладзіслаў Кірдзей | ||||||
|
|
|||||||
| Смерць |
7 лістапада 1644 |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | Александровічы | ||||||
| Жонка | Крысціна з Курчаў[d] | ||||||
| Дзеці | Канстанцін Казімір Александровіч | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
Ян Уладзіслаў Александровіч (польск.: Jan Władysław Aleksandrowicz; ? — 7 лістапада 1644, Новагародак) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Паходзіў са шляхецкага роду Александровічаў герба «Александровіч».
Займаў пасаду гарадзенскага маршалка з 1627 года. Маршалак Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага ў 1633[1] і 1638 гадах.
Разам з жонкай заснаваў царкву ў гонар Найсвяцейшай Панны ў сваёй маёмасці Стубінец. Фундуш быў запісаны ў тэстаменце Яна Уладзіслава ў 1644 годзе, але не быў выплачаны[2].
Памёр 7 лістапада 1644 года ў Новагародку, пахаваны ў Гарадзенскім бернардзінскім касцёле[2].
Сям’я
[правіць | правіць зыходнік]У шлюбе з Хрысцінай з Курчоў (пам. пасля 1666). У сям’і нарадзіліся[2]:
- Канстанцін, гарадзенскі земскі суддзя;
- Станіслаў (? — да 1659), у шлюбе з Соф’яй Пачапоўскай;
- Яўфімія;
- Апалонія;
- Марыяна.
Канстанцін падзяліў рухомую маёмасць паміж сёстрамі ў 1664 годзе[2].
Зноскі
- ↑ Artur Walden, Marszałkowie świeccy Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w latach 1633—1648, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, Tom LXV — 2013 — Zeszyt 1, s. 167.
- 1 2 3 4 Цудатворны абраз Маці Божай Студэнцкай і гарадзенская шляхта: ідэнтыфікацыя, радаводы, сувязі. «Герольд Litherland» № 18. 2011.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Artur Walden, Marszałkowie świeccy Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w latach 1633—1648, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, t. LXV, 2013, z. 1, s. 168.
- Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. 2, Województwo trockie XIV—XVIII wiek, pod redakcją Andrzeja Rachuby, Warszawa 2009, s. 268.