Яўген Іванавіч Барычэўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Яўген Іванавіч Барычэўскі
Jaŭhien Baryčeŭski. Яўген Барычэўскі (1910-17).jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 17 (29) снежня 1883
Месца нараджэння
Дата смерці 12 верасня 1934(1934-09-12) (50 гадоў)
Месца смерці
Пахаванне
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці літаратуразнавец, перакладчык
Мова твораў беларуская
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Яўге́н (Аўге́н) Іва́навіч Барычэ́ўскі (17 (29) снежня 1883, Мінск12 верасня 1934, Менск) — беларускі літаратуразнавец і перакладчык. Прафесар (1928)[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Яўген Барычэўскі

Нарадзіўся ў сям’і натарыуса. Скончыў Мінскую класічную гімназію (1903), паступіў у Берлінскі ўніверсітэт. У 1904 годзе перавёўся на гісторыка-філалагічны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта, які скончыў у 1910 годзе[1]. Атрымаў залаты медаль за выпускную працу «Рэалізм Гартмана».

Працаваў у Маскоўскім універсітэце, выкладаў рускую літаратуру ў сярэдніх навучальных установах Масквы, займаўся навукова-літаратурнай дзейнасцю, друкаваў артыкулы і даследаванні ў маскоўскіх часопісах і газетах. З восені 1918 года прызначаны навуковым сакратаром Музейнага аддзела Наркамасветы. У пачатку 1922 года запрошаны на працу ў БДУ[1]. Працаваў у Менскай цэнтральнай партыйнай школе (1924—1927), у Інбелкульце і Інстытуце літаратуры і мастацтва АН БССР (1927—1933). Прафесар. У 1930-х абвінавачваўся ў «нацдэмаўшчыне». Памёр 12 верасня 1934 года ў Менску ад раку[2]. Пахаваны на Вайсковых могілках, месцазнаходжанне магілы невядомае.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Пісаў на беларускай і рускай мовах. У 1922 годзе ў Маскве выйшла складзеная Барычэўскім кніга «Мир искусств в образах». У 1927 годзе ў Менску выдадзены працы «Тэорыя санету» і «Паэтыка літаратурных жанраў», якія найбольш глыбока ў тагачасным беларускім літаратуразнаўстве тлумачылі прыроду мастацтва ў яго сувязі з сацыяльна-гістарычнымі і грамадскімі з'явамі[1].

Артыкулы і даследаванні па пытаннях паэтыкі і эстэтыкі, прысвечаныя творчасці Янкі Купалы, Якуба Коласа, Максіма Багдановіча, Максіма Гарэцкага, рускіх, нямецкіх, французскіх пісьменнікаў, друкаваліся ў «Працах Беларускага дзяржаўнага універсітэта», у часопісах «Маладняк», «Узвышша», «Полымя», «Трыбуна мастацтва». Аўтар дапаможніка для студэнтаў-завочнікаў «Паэтыка. Курс для завочнага педфаку» (1929—1930). Удзельнічаў у падрыхтоўцы Збору твораў Максіма Багдановіча ў 2 т. (1927—1928).

Карыстаўся крыптанімам Е. Б. За часамі беларусізацыі карыстаўся формай імя Аўген.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Боричевский Евгений Иванович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 75. — 737 с.
  2. Сяднёў М. Раман Корзюк.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]