Яўген Іванавіч Фаміных

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Яўген Іванавіч Фаміных
Дата нараджэння

24 снежня 1906(1906-12-24)

Месца нараджэння

станцыя Койданава, Мінская губерня, Расійская імперыя

Дата смерці

22 мая 1977(1977-05-22) (70 гадоў)

Месца смерці

Масква, СССР

Месца пахавання

Ваганькаўскія могілкі[d]

Альма-матар

Ваенная акадэмія бранятанкавых войскаў[d]
Ваенная акадэмія Генеральнага штаба Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі[d]

Прыналежнасць

Flag of the Soviet Union.svg СССР

Род войскаў

танкавыя войскі

Гады службы

19281960

Званне
Генерал-лейтэнант
Камандаваў

29-ы танкавы корпус
25-ы танкавы корпус
25-я танкавая дывізія
6-я гвардзейская танкавая армія

Бітвы/войны

Вялікая Айчынная вайна

Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Кутузава I ступені Ордэн Суворава II ступені
Ордэн Суворава II ступені Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За абарону Ленінграда»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Медаль «За ўзяцце Берліна»
Медаль «За вызваленне Прагі»
Медаль «Ветэран Узброеных Сіл СССР»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»

Іншых дзяржаў

Афіцэр ордэна Ганаровага легіёна
Ордэн Крыж Грунвальда II ступені
Кавалер ордэна «За вайсковую доблесць»
Медаль «За Одру, Нісу, Балтыку»

Яўген Іванавіч Фаміных (24 снежня 190622 мая 1977) — савецкі ваеначальнік, генерал-лейтэнант (з 27.06.1945), Герой Савецкага Саюза[1][2]. Камандаваў 25-м танкавым корпусам, які раззброіў і паланіў армію Уласава.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 24 снежня 1906 года на станцыі Койданава (Дзяржынск), Мінскай губерні ў сям'і рабочага. У 1914 годзе пераехаў на пастаяннае пражыванне ў Залатавуст. Пасля заканчэння паравознай школы, вучнем слесара паступіў у паравознае дэпо. З 1925 года — член ВКП(б)/КПСС. З 1926 года па лістапад 1928 года — сакратар мясцовага райкама ВЛКСМ.

На службе ў Чырвонай Арміі[правіць | правіць зыходнік]

У лістападзе 1928 года прызваны ў Чырвоную Армію. У 1929 годзе скончыў палкавую школу 11-га чыгуначнага палка. У верасні 1930 года звольнены ў запас.

У маі 1931 г. зноў прызваны на службу і накіраваны на вучобу ў Саратаўскую бранятанкавую школу. З лістапада 1935 года — слухач ВАМіМ РСЧА імя І. В. Сталіна(руск.) бел.. У маі 1941 года, пасля заканчэння вучобы, прызначаны камандзірам батальёна цяжкіх танкаў 45-га танкавага палка 23-й танкавай дывізіі ПрыбАВА.

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

Вайну сустрэў на Паўночна-Заходнім фронце, удзельнічаў у памежнай бітве ў Прыбалтыцы(руск.) бел..

У жніўні 1941 года прызначаны камандзірам цяжкіх танкаў 56-га танкавага палка 28-й танкавай дывізіі. У канцы жніўня цяжка захварэў і быў адпраўлены ў шпіталь на лячэнне. Са снежня 1941 — выкладчык тактыкі 2-га Харкаўскага танкавага вучылішча.

У красавіку 1942 года прызначаны старэйшым памочнікам начальніка аператыўнага аддзела 8-га танкавага корпуса. Быў паранены.

У кастрычніку таго ж года прызначаны начальнікам штаба 25-й танкавай брыгады. З лістапада 1942 года — камандзір 12-га асобнага гвардзейскага танкавага палка прарыву, з сакавіка 1943 года — начальнік штаба.

З ліпеня 1944 года — камандзір 29-га танкавага корпуса 5-й гвардзейскай танкавай арміі. Корпус асабліва вызначыўся ў танкавай бітве пад Прохараўкай(руск.) бел., Белгародска-Харкаўскай(руск.) бел., Кіраваградскай(руск.) бел., Корсунь-Шаўчэнкаўскай(руск.) бел., Уманска-Баташанскай(руск.) бел., Вільнюскай(руск.) бел., Мінскай і Каўнаскай(руск.) бел. наступальных аперацыях, пры вызваленні гарадоў: Кіраваграда, Звянігарадка, Умань, Барысаў, Маладзечна, Вільнюс.

З 10 лістапада 1944 года і да канца вайны — камандзір 25-га танкавага корпуса 3-й гвардзейскай танкавай арміі. Пад камандаваннем Я. І. Фаміных корпус удзельнічаў у Сандамірска-Сілезскай(руск.) бел., Ніжня-Сілезскай(руск.) бел. і Берлінскай наступальных аперацыях, вызваленні гарадоў: Остраў, Фрайштадт(руск.) бел., Глогаў(руск.) бел., Котбус, Любен(руск.) бел..

За ўмелае кіраўніцтва часцямі корпуса пры фарсіраванні ракі Одэр і ў наступе на берлінскім напрамку генерал-маёр Я. І. Фаміных быў удастоены звання Героя Савецкага Саюза.

12 мая 1945 года, у раёне горада Прагі, часткамі 25-га танкавага корпуса генерал-маёра Я. І. Фаміных быў узяты ў палон генерал Уласаў.

Пасляваенны час[правіць | правіць зыходнік]

Магіла Фаміных на Ваганькаўскіх могілках Масквы

З ліпеня 1945 па студзень 1947 года камандаваў 25-й танкавай дывізіяй ЦГВ, у якую быў ператвораны 25-й танкавы корпус. 27 ліпеня 1945 года, Я. І. Фаміных прысвоена званне генерал-лейтэнант танкавых войскаў.

У снежні 1948 г. з залатым медалём скончыў Вышэйшую ваенную акадэмію імя К. Я. Варашылава(руск.) бел..

У студзені 1949 года прызначаны камандуючым БТіМВ ЗакВО. З сакавіка 1953 года — 1-й намеснік начальніка Ваеннай акадэміі бранятанкавых войскаў імя І. В. Сталіна.

З лютага 1958 года — камандуючы 6-й гвардзейскай танкавай арміяй. З верасня 1960 года ў адстаўцы.

Памёр 22 мая 1977 года ў Маскве. Пахаваны на Ваганькаўскіх могілках(руск.) бел..

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

  • За гады вайны быў паранены 4 разы[1].

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • У гонар Я. І. Фаміных названая адна з вуліц у яго родным Дзяржынску.
  • У школе № 90 горада Залатавуста створаны музей гісторыі школы «Людзям будучыні», у якім захоўваюцца матэрыялы пра Фаміна. Гэтак жа яго імя носіць трамвай, пабудаваны на сродкі ад сабранага вучнямі гэтай школы металалому.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Коллектив авторов. Великая Отечественная: Комкоры. Военный биографический словарь / под общей редакцией М. Г. Вожакина. — М.: Жуковский: Кучково поле, 2006. — Т. 2. — С. 193-194. — ISBN 5-901679-08-3.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Яўген Іванавіч Фаміных на сайце «Героі краіны»