Яўген Сяргеевіч Кулік
| Яўген Сяргеевіч Кулік | |
|---|---|
| Яўген Кулік. Аўтапартрэт. 1961 | |
| Дата нараджэння | 31 кастрычніка 1937 |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 12 студзеня 2002 (64 гады) |
| Месца смерці | |
| Месца пахавання | |
| Грамадзянства | |
| Род дзейнасці | мастак, графічны дызайнер, экслібрысіст |
| Вучоба | |
| Партыя | |
Яўген Сяргеевіч Кулік (31 кастрычніка 1937, Менск — 12 студзеня 2002, Мінск) — беларускі мастак пасляваеннага перыяду, аўтар эталона гербу «Пагоня» як дзяржаўнага герба Рэспублікі Беларусь у 1991—1995 гадах.[1]
Біяграфічныя звесткі
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 31 кастрычніка 1937 года ў Менску. Скончыў Мінскае мастацкае вучылішча, а пасля — Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. З 1963 года браў удзел у мастацкіх выставах. Майстэрня Куліка, што знаходзілася ў Мінску насупраць будынка КДБ, стала ў 1960-я гады нацыянальным асяродкамі сталіцы і атрымала назву «На паддашку».
Памёр 12 студзеня 2002 года ў Мінску. Пахаваны ў Мінску на Кальварыйскіх могілках.
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]У станковых творах распрацоўвае тэмы гісторыі і культурнай спадчыны беларускага народа: серыі «Помнікі дойлідства Гродзеншчыны» (1974), «Славутыя дзеячы гісторыі і культуры Беларусі» (з 1993), малюнкаў рэканструкцый «Замкі Беларусі», лісты «Кірмаш на Беларусі ў XVIII ст.» (усе 1977), «Хрыстос прызямліўся ў Гародні» паводле рамана У. Караткевіча (1978), «На куццю» паводле паэмы Я. Купалы (1982), «Памяці Алены Кіш» (1983), «Паўстанне 1863 г. на Беларусі» (1988), трыпціх «Усяслаў Чарадзей, Ефрасіння Полацкая, Лазар Богша» (1996).
У 1970-1980-я гады займаўся кніжнай графікай, аформіў дзясяткі кніжак, і найлепшымі з іх былі: «Слова аб палку Ігаравым», «Ад гоману бароў» Александровіча, «Мушка-зелянушка і Камарык-насаты тварык» Багдановіча, «Сонечны клубочак» Зуёнка. Але сапраўдным шэдэўрам Яўгена Куліка стала кніга «Песня пра зубра» Міколы Гусоўскага. Завершанасцю кампазіцый, сінтэзам выяўленчых сродкаў вылучаюцца ілюстрацыі да кніг А. Вольскага і іншых.
Вельмі вядомы яго графічныя серыі «Помнікі дойлідства Гродзеншчыны», «Замкі Беларусі», «Паўстанне 1863 г. у Беларусі».

У 1991 годзе быў адным з аўтараў мадэрнізаванага варыянту герба «Пагоня».
Ушанаванне памяці
[правіць | правіць зыходнік]У лістападзе 2005 года на магіле на Кальварыйскіх могілках пастаўлены помнік.[2]
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Свабода, Радыё. Бацькаўшчыне са шчырасьцю . Радыё Свабода (31 кастрычніка 2012). Праверана 14 лістапада 2025.
- ↑ Альгерд Невяроўскі. На Кальварыйскіх могілках Менску адкрыты помнік мастаку Яўгену Куліку . Радыё Свабода (11 снежня 2007). Праверана 14 лістапада 2025.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Кулік Яўген Сяргеевіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 тамах / Беларуская энцыклапедыя; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) [і інш.]. Том 9: Кулібін — малаіта. — Мн.: Беларуская энцыклапедыя, 1999. — С. 6.
- Гаранская Т. Энцыклапедыст / Т. Гаранская // Род. слова. — 1997. — № 10. — с. 162.
- Марачкін А. Яўген Кулік — творца і чалавек / А. Марачкін // Род. слова. — 1997. — № 10. — с. 155.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Сяргей Харэўскі. Мастацтва таталітарызму. Архівавана 13 верасня 2008.
- ПАЎСТАНЕЦ(недаступная спасылка)
- Нарадзіліся 31 кастрычніка
- Нарадзіліся ў 1937 годзе
- Нарадзіліся ў Мінску
- Памерлі 12 студзеня
- Памерлі ў 2002 годзе
- Памерлі ў Мінску
- Пахаваныя на Кальварыйскіх могілках
- Выпускнікі Мінскага дзяржаўнага мастацкага каледжа імя А. К. Глебава
- Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў
- Члены Партыі БНФ
- Асобы
- Мастакі паводле алфавіта
- Мастакі Беларусі
- Графікі Беларусі
- Графікі паводле алфавіта
- Экслібрысісты Беларусі