Я ўсё яшчэ тут (фільм, 2024)

Я ўсё яшчэ тут
парт.-браз. Ainda Estou Aqui
Жанры	драматычны фільм і біяграфічны фільм
Рэжысёр	Walter Salles[d]
Прадзюсары	Martine de Clermont-Tonnerre[d] Rodrigo Teixeira[d]
На аснове	I'm Still Here[d]
У галоўных ролях	Фернанда Торэс Guilherme Silveira[d] Antonio Saboia[d] Cora Mora[d] Olívia Torres[d] Pri Helena[d] Humberto Carrão[d] Charles Fricks[d] Maeve Jinkings[d] Luana Nastas[d] Isadora Ruppert[d] Fernanda Montenegro[d] Dan Stulbach[d] Camila Márdila[d] Daniel Dantas[d] Helena Albergaria[d] Thelmo Fernandes[d] Carla Ribas[d] Caio Horowicz[d] Maitê Padilha[d] Felipe Barreto[d] Antonio Furtado[d] Selton Mello[d] Fagundes Emanuel[d] Bernardo Bibancos[d] Matheus Canto[d] Pedro Passarelli[d] Mônica Braga[d] Giulia Passarelli[d] Angela Chieregati Passarelli[d] Lucas Santos[d] Felipe Nehab[d] Félix Salles[d] Valentina Herszage[d] Manoel Taborda[d] Theo Hoffmeister[d] João Gabriel Frapolli[d] Lucas Zampa[d] Luiz Bertazzo[d] Lourinelson Vladmir[d] Alexandre Mello[d] Augusto Trainotti[d] Daniel Ericsson[d] Renan Lima[d] Maria Manoella[d] Thadeu Matos[d] Hugo Camizão[d] Otavio Linhares[d] Leo Mac-Dowell[d] Rafaela Mell[d] João Junior[d] Denis Sauer[d] Marcelo Várzea[d] Aguida Aguiar[d] Daniel De Almeida[d] Bárbara Luz[d] Alan Rocha[d] Philipp Lavra[d] Ângela Ribeiro[d] Camilla Flores[d] Luisa Taborda[d] Mayra Coelho[d] Ingrid Oliveira[d] Kauã Rodriguez[d] Laura Araújo[d] Cid Moreira[d] Gabriela Carneiro da Cunha[d] Carolina Borelli[d] Luiza Kosovski[d] Маржоры Эстыяна
Кампазітар	Warren Ellis[d]
Кінакампаніі	Arte France Cinéma[d] і Globoplay[d]
Працягласць	135 хв.
Краіны	Бразілія  Францыя
Мова	партугальская мова
Год	1 верасня 2024, 7 лістапада 2024, 20 сакавіка 2025, 17 студзеня 2025, 23 лютага 2025, 15 студзеня 2025 і 16 студзеня 2025
IMDb	ID 14961016
Медыяфайлы на Вікісховішчы

«Я ўсё яшчэ тут» (парт.: Ainda Estou Aqui) — біяграфічная драма 2024 года, знятая рэжысёрам Вальтэрам Салесам. Літаратурнай асновай сцэнарыя сталі мемуары Марсела Рубенса Пайвы, сына галоўнай гераіні.

Сусветная прэм’ера фільма адбылася 1 верасня 2024 года на 81-м Венецыянскім міжнародным кінафестывалі, дзе ён атрымаў прызнанне крытыкаў і аднадушную пахвалу ігры Фернанды Торэс, выйграўшы ўзнагароду за найлепшы сцэнарый. Фільм быў названы адным з 5 найлепшых міжнародных фільмаў 2024 года Нацыянальным саветам кінакрытыкаў. На 82-й цырымоніі ўручэння прэміі «Залаты глобус» Торэс перамагла ў намінацыі «Найлепшая актрыса ў драматычным фільме», а фільм быў намінаваны на прэмію «Найлепшы фільм на замежнай мове». У гэтай жа катэгорыі ён быў намінаваны на прэміі Выбар крытыкаў і BAFTA. На 97-й цырымоніі ўручэння прэміі «Оскар» фільм быў намінаваны на прэміі «Найлепшы міжнародны мастацкі фільм», «Найлепшая актрыса» (Торэс) і «Найлепшы фільм», стаўшы першым бразільскім фільмам, калі-небудзь намінаваным у гэтай катэгорыі.

Сюжэт

Бразілія, 1971 год. У краіне ўжо шэсць гадоў лютуе ваенная дыктатура. Інжынер Рубенс Пайва, шматдзетны бацька і муж, рыхтуецца акультурыць сямейнае гняздзечка ў Рыа-дэ-Жанэйра, але ў хату прыходзяць салдаты і вязуць Рубенса на допыт, з якога ён так і не вяртаецца. Яго жонка Юніс пачынае барацьбу за праўду і спрабуе вярнуць каханага.

Спасылкі

• Я ўсё яшчэ тут на сайце «Internet Movie Database» (англ.)