(119) Алфея

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(119) Алфея
119Althaea (Lightcurve Inversion).png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Дж. К. Уотсан

Месца выяўлення

Дэтройт

Дата выяўлення

3 красавіка 1872

Эпанім

Алфея

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1972 KO

Катэгорыя

Галоўные пояс

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,0817557

Вялікая паўвось (a)

386,051 млн км
(2,5805906 а.а.)

Перыгелій (q)

354,489 млн км
(2,3696126 а.а.)

Афелій (Q)

417,613 млн км
(2,7915686 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 514,179 сут (4,146 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

18,51 км/с

Схіленне (i)

5,778 °

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

203,738 °

Аргумент перыгелія (ω)

171,282 °

Сярэдняя анамалія (M)

1,847 °

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

57,3 км

Маса

2,0×1017 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,016 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0303 км/с

Перыяд вярчэння

11,484 гад

Спектральны клас

S

Абсалютная зорная велічыня

8,42m

Альбеда

0,2306

Сярэдняя тэмпература паверхні

173 К (−100 °C)

(119) Алфея (стар.-грэч.: Ἀλθαία) — тыповы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў выяўлены 3 красавіка 1872 года амерыканскім астраномам Дж. К. Уотсанам у Эн-Арбар, ЗША і названы ў гонар Алфеі, гераіні старажытнагрэчаскай міфалогіі[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 26. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]