(170) Марыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(170) Мария
Asteroid-maria.jpg
Рух астэроіда Марыя на фоне скопішча галактык
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Ж. Ператэн

Месца выяўлення

Тулуза

Дата выяўлення

10 студзеня 1877

Альтэрнатыўныя абазначэнні

1958 AC

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,063

Вялікая паўвось (a)

382,154 млн км
(2,55454 а.а.)

Перыгелій (q)

358,078 млн км
(2,3936 а.а.)

Афелій (Q)

406,229 млн км
(2,71548 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 491,308 сут (4,083 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

18,617 км/с

Схіленне (i)

14,385°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

301,414°

Аргумент перыгелія (ω)

157,743°

Сярэдняя анамалія (M)

278,132°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

44,3 км

Маса

9,1×1016 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0124 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0234 км/с

Перыяд вярчэння

13,120 гад

Спектральны клас

S

Абсалютная зорная велічыня

9,39m

Альбеда

0,1579

Сярэдняя тэмпература паверхні

171 К (−102 °C)

(170) Марыя (італ.: Maria) — невялікі астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да светлага спектральнага класа S і ўзначальвае аднайменную групу астэроідаў — сямейства Марыі. Ён быў адкрыты 10 студзеня 1877 года французскім астраномам Ператэнам у абсерваторыі Тулузы і названы ў гонар Марыі, сястры італьянскага астранома Антоніа Абеці, які вылічыў арбіту гэтага астэроіда[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 30. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]