(171) Афелія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(171) Афелія
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Альфонс Барэлі

Месца выяўлення

Марсель

Дата выяўлення

13 студзеня 1877

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,13018

Вялікая паўвось (a)

468,554 млн км
(3,13209 а.а.)

Перыгелій (q)

407,558 млн км
(2,72435 а.а.)

Афелій (Q)

529,55 млн км
(3,53983 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

2 024,649 сут (5,543 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

16,758 км/с

Схіленне (i)

2,546°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

100,549°

Аргумент перыгелія (ω)

57,254°

Сярэдняя анамалія (M)

339,440°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

116,69 км

Маса

1,66×1018 кг

Шчыльнасць

2,000 г/см³

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,0326 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,0617 км/с

Перыяд вярчэння

6,665 гад

Спектральны клас

C

Абсалютная зорная велічыня

8,31m

Альбеда

0,0615

Сярэдняя тэмпература паверхні

159 К (−114 °C)

(171) Афелія (лац.: Ophelia) — даволі буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да цёмнага спектральнага класа C, якая складаецца, напэўна, з простых вугляродных злучэнняў, падобных з хандрытнымі метэарытамі, знойдзенымі на Зямлі. Афелія ўваходзіць у склад сямейства Феміды. Магчыма, Афелія мае свой спадарожнік, паведамленне пра яго адкрыццё паступіла яшчэ ў 1979 годзе, але пацвердзіць гэты факт так і не ўдалося[1].

Астэроід быў адкрыты 13 студзеня 1877 года французскім астраномам Альфонсам Барэлі ў Марсельскай абсерваторыі і названы ў гонар Афеліі, выдуманага персанажа трагедыі Уільяма Шэкспіра «Гамлет».

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]