(211) Ізольда

(211) Ізольда
(211) Ізольда;
Адкрыццё
Першаадкрывальнік	Іаган Паліза
Месца выяўлення	Пула
Дата выяўлення	10 снежня 1879
Эпанім	Трыстан і Ізольда
Альтэрнатыўныя абазначэнні	1950 FM; A912 AB; ; A912 BA
Арбітальныя характарыстыкі
	Эпоха 14 сакавіка 2012 года; JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e)	0,16264
Вялікая паўвось (a)	454,565 млн км; (3,03858 а.а.)
Перыгелій (q)	380,635 млн км; (2,54439 а.а.)
Афелій (Q)	528,496 млн км; (3,53277 а.а.)
Перыяд абарачэння (P)	1 934,659 сут (5,297 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць	16,973 км/с
Схіленне (i)	3,883°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)	263,733°
Аргумент перыгелія (ω)	174,366°
Сярэдняя анамалія (M)	210,314°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр	143,19 км
Маса	3,07×1018 кг
Шчыльнасць	2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні	0,0400 м/с²
2-я касмічная скорасць	0,0757 км/с
Перыяд вярчэння	18,365 гад
Спектральны клас	C
Абсалютная зорная велічыня	7,89m
Альбеда	0,0602
Сярэдняя тэмпература паверхні	161 К (−112 °C)

(211) Ізольда (лац.: Isolda) — буйны астэроід галоўнага пояса, прыналежны да астэроідаў спектральнага класа C, пароды якіх маюць падвышанае ўтрыманне вуглярода. Таму Ізольда мае вельмі маленькае альбеда — яна адлюстроўвае толькі 6 % падальнага на яго святла.

Ён быў адкрыты 10 снежня 1879 гады аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам у абсерваторыі горада Пула, Харватыя і названы ў гонар гераіні рыцарскага рамана XII стагоддзя «Трыстан і Ізольда»^[1].

Гл. таксама

↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 34. — ISBN 3-540-00238-3.