(64) Ангеліна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(64) АнгелінаM:
64Angelina (Lightcurve Inversion).png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Эрнст Тэмпель
Месца выяўлення Марсель
Дата выяўлення 4 сакавіка 1861
Альтэрнатыўныя абазначэнні 1930 QY
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1264439
Вялікая паўвось (a) 401,043 млн км
(2,6808076 а.а.)
Перыгелій (q) 350,334 млн км
(2,3418358 а.а.)
Афелій (Q) 451,753 млн км
(3,0197794 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 603,234 сут (4,389 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 18,118 км/с
Схіленне (i) 1,31000°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 309,17128°
Аргумент перыгелія (ω) 179,29989°
Сярэдняя анамалія (M) 174,54881°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 48 x 53 км[1]
52 ± 10 км[2]
60 x 53 x 45 км[3]
Маса 1,5×1017 кг[4]
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Перыяд вярчэння 8,752 гад
Спектральны клас E(Xe)
Абсалютная зорная велічыня 7,67m
Альбеда 0,280[5]
Сярэдняя тэмпература паверхні 170 К (−103 °C)

(64) Ангеліна (ням.: Angelina) — астэроід галоўнага пояса, прыналежны да яркага спектравага класа E. Ён быў адкрыты 4 сакавіка 1861 года нямецкім астраномам Эрнстам Тэмпелем у Марсельскай абсерваторыі (гэта быў першы з пяці адкрытых ім астэроідаў) і названы ў гонар Ангеліны, абсерваторыі барона Франца Ксавера фон Цаха, якая знаходзілася каля Марселя. Падобны выбар падпаў пад рэзкую крытыку з боку нямецкіх і брытанскіх астраномаў, у прыватнасці, Джона Гершэля і Джорджа Эйры, бо для наймення астэроідаў традыцыйна выкарыстоўваліся імёны міфалагічных персанажаў. Тым не менш, астэроіду ўсё ж была прысвоена назва, прапанаваная Цахам[6].

Зноскі

  1. David Dunham IOTA Meeting, Apple Valley, Calif.. IOTA (2004 July 2–3). Архівавана з першакрыніцы 9 чэрвеня 2012. Праверана 21 лютага 2007.
  2. Ďurech, Josef; Kaasalainen, Mikko; Herald, David; Dunham, David; Timerson, Brad; Hanuš, Josef; Frappa, Eric; Talbot, John; Hayamizu, Tsutomu; Warner, Brian D.; Pilcher, Frederick; Galád, Adrián (2011). "Combining asteroid models derived by lightcurve inversion with asteroidal occultation silhouettes". Icarus 214 (2): 652–670. doi:10.1016/j.icarus.2011.03.016. Bibcode2011Icar..214..652D. http://astro.troja.mff.cuni.cz/projects/asteroids3D/download/durech_et_al_2011_occ_paper.pdf. 
  3. Shepard, Michael K.; Harris, Alan W.; Taylor, Patrick A.; Clark, Beth Ellen; Ockert-Bell, Maureen; Nolan, Michael C.; Howell, Ellen S.; Magri, Christopher; Giorgini, Jon D.; Benner, Lance A. M. (2011). "Radar observations of Asteroids 64 Angelina and 69 Hesperia". Icarus 215 (2): 547–551. doi:10.1016/j.icarus.2011.07.027. Bibcode2011Icar..215..547S. http://echo.jpl.nasa.gov/asteroids/MBAs/shepard.etal.2011.angelina+hesperia.pdf. 
  4. Using a spherical radius of 26 km; аб'ём * density of 2 g/cm³ yields a mass (m=d*v) of 1.472E+17 kg
  5. Morrison, D.; Chapman, C. R. (1976). "Radiometric diameters for an additional 22 asteroids". Astrophysical Journal 204: 934–939. doi:10.1086/154242. Bibcode1976ApJ...204..934M. 
  6. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 21. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]