(91) Эгіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(91) ЭгінаM:
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Эдуард Стэфан
Месца выяўлення Марсель
Дата выяўлення 4 лістапада 1866
Эпанім Эгіна
Катэгорыя Галоўны пояс астэроідаў
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 14 сакавіка 2012 года
JD 2456000.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1070720
Вялікая паўвось (a) 237,715 млн км
(1,5890241 а.а.)
Перыгелій (q) 212,262 млн км
(1,4188841 а.а.)
Афелій (Q) 263,167 млн км
(1,7591641 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 731,634 сут (2,003 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 23,56 км/с
Схіленне (i) 2,10840°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 10,74659°
Аргумент перыгелія (ω) 73,35663°
Сярэдняя анамалія (M) 272,83577°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр 109,81 км
Маса 1,4×1018 кг
Шчыльнасць 2,000 г/см³
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,0307 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,0580 км/с
Перыяд вярчэння 6,025 гад
Спектральны клас C
Абсалютная зорная велічыня 8,84m
Альбеда 0,0426
Сярэдняя тэмпература паверхні 173 К (−100 °C)

(91) Эгінаастэроід галоўнага пояса, які быў адкрыты 4 лістапада 1866 года французскім астраномам Эдуардам Стэфанам у Марсельскай абсерваторыі і названы ў гонар старажытнагрэчаскай наяды Эгіны, дачкі рачнога бога Асопа[1].

Дыяметр астэроіда быў удакладнены пасля аналізу вынікаў, атрыманых з дапамогай інфрачырвонай касмічнай лабараторыі IRAS[2]. У 1994-1995 гадах, у рамках сумеснай праграмы Еўрапейскай паўднёвай абсерваторыі і Харкаўскай астранамічнай абсерваторыі, быў вызначаны перыяд вярчэння астэроіда[3].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 24. — ISBN 3-540-00238-3.
  2. Edward F. Tedesco (2002). "The supplemental IRAS minor planet survey". The Astronomical Journal 123: 1056–1085. http://www.iop.org/EJ/article/1538-3881/123/2/1056/201433.web.pdf?request-id=4d49301d-f806-474b-80f5-da01506ae352. 
  3. Asteroid observations at low phase angles. I. 50 Virginia, 91 Aegina and 102 Miriam. Праверана 17 верасня 2009.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

База даных JPL НАСА па малых целах Сонечнай сістэмы (91)