361-я асобная база аховы і абслугоўвання

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
361-я ордэна Чырвонай Зоркі база аховы і абслугоўвання (цэнтральных органаў ваеннага кіравання)
361 Baza Insignia.jpg
Нарукаўны знак 361-й брыгады
Гады існавання з 1942 г.
Краіна Flag of Belarus.svg Беларусь
Падпарадкаванне Генеральны штаб Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь
Тып воінская часць
Дыслакацыя Мінск, вул. Куляшова, 1а
Знакі адрознення Ордэн Чырвонай Зоркі

361-я о́рдэна Чырво́най Зо́ркі ба́за ахо́вы і абслуго́ўвання (цэнтра́льных о́рганаў вае́ннага кірава́ння) — падраздзяленне ўзброеных сіл Беларусі. Месца дыслакацыі — Мінск.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У красавіку 1944 года на падставе дырэктывы штаба 3-га Беларускага фронту быў сфармаваны 6-ы асобны батальён аховы. Фарміраванне гэтай воінскай часці ажыццяўлялася ў раёне вёскі Малая Добрая Краснінскага раёна Смаленскай вобласці.

За ўзорнае выкананне заданняў камандавання па забеспячэнню бесперабойнай работы палявога ўпраўлення 3-га Беларускага фронту Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 26 красавіка 1945 года батальён быў узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі і стаў называцца 6-м ордэна Чырвонай Зоркі асобным батальёнам аховы палявога ўпраўлення 3-га Беларускага фронту.

У жніўні 1945 года ў сувязі са сканчэннем вайны воінская часць была расфарміравана, але ужо 1 кастрычніка 1945 года дырэктывай штаба Баранавіцкай ваеннай акругі з асабовага складу батальёна была ўкамплектавана 316-я асобная ордэна Чырвонай Зоркі стралковая рота аховы штаба Баранавіцкай ваеннай акругі.

У 2003 годзе часць была пераўтворана ў 361-ю ордэна Чырвонай Зоркі базу аховы і абслугоўвання (цэнтральных органаў ваеннага кіравання).

Падраздзяленні 361-й баа (ЦОВК) выконваюць цэлы шэраг адказных задач па арганізацыі прапускнога рэжыму і ахове адміністрацыйных будынкаў Міністэрства абароны, забяспечваюць службовым аўтатранспартам кіраўнікоў ваеннага ведамства, замежныя ваенныя дэлегацыі, а таксама дзейнасць камандавання Узброеных Сіл і Генеральнага штаба ў палявых умовах.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]