BMW E3

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
BMW New Six
Агульныя даныя
Вытворца: Bayerische Motoren Werke AG
Выпуск: 19681977
Зборка: Flag of Germany.svg ФРГ
Тып(ы) кузавы: 4‑дзв. седан (5‑месн.)
2‑дзв. купэ (4‑месн.)
4-хутк. МКПП
5-хутк. МКПП
3-хутк. АКПП
Характарыстыкі
Масава-габарытныя
Даўжыня: 4700 мм, 4953 мм (амерыканскія бамперы), 4801 мм (доўгабазны)
Шырыня: 1750 мм
Вышыня: 1450 мм
Колавая база: 2692 мм, 2794 мм (доўгабазны)
Каляіна пярэдняя: 1425 мм
Каляіна задняя: 1445 мм
Маса: 1334 кг, 1470 кг (доўгабазны)
На рынку
Папярэднік
Infobox-jv-flechesg.png
Папярэднік
Пераемнік
Infobox-jv-flechesd.png
Пераемнік
Сегмент: F-сегмент
Іншае
Дызайнер: Вільгельм Хофмайстар(англ.) бел.[1]

BMW New Six — сямейства шасціцыліндравых аўтамабіляў катэгорыі «люкс» ад нямецкага аўтавытворцы BMW. Знаходзілася на канвееры з 1968 па 1977 год.

Распрацоўка[правіць | правіць зыходнік]

Седан BMW E3 «New Six»

Пасля доўгага перапынку, BMW у пачатку 1960-х гадоў вырашыла распрацаваць шасціцыліндравы аўтамабіль. Праца над аўтамабілем, які павінен быў стаць E3 пачалася ў 1965 годзе. Рухавік заснаваны на існуючых чатырох-цыліндравых і атрымаў агульную кампаноўку.[1] Дызайнам займалася група на чале з Вільгельмам Хофмайстарам, з некаторымі дапаўненнямі ад італьянскіх кампаній Bertone і Michelotti.[2] Мэта складалася ў тым, каб павялічыць прастору для камфорту пасажыраў, чаго не было ў ранніх седанах Neue Klasse.[3] Новы седан засяродзіў камфорт на пярэдніх сядзеннях, а купэ і зусім было намінальна чатырохмесным.[4][5]

Былі выкарыстаныя падвойныя фары, устаноўленыя ў рашотку. Так з’явіўся дызайн, які павінен быў вызначыць стыль BMW на многія дзесяцігоддзі. Раннія распрацоўкі E3 мелі шырокія прамавугольныя адзінкавыя фары з закругленымі кутамі, але яны так і не пайшлі ў вытворчасць, магчыма, з-за дызайну даволі паспяховай 2000 CS.[1][4] Нягледзячы на цалкам новую машыну па канструкцыі, у праект было закладзена 70 млн марак. Гэта было амаль удвая менш чаканага ў той час.[6]

Наменклатура[правіць | правіць зыходнік]

У яго ўваходзілі вялікія седаны (кузаў E3) і купэ (E9). Лічбавыя абазначэнні азначалі акруглены рабочы аб'ём рухавіка, суфікс -L абазначаў длінабазныя версіі, -i — упрыскавыя. Мадэльны шэраг уключаў у сябе:

  • 2500/2.5, 2.5 CS (2478 см3, 150 к. с.)
  • 2800/2.8, 2800CS (2769 см3, 170 к. с.)
  • 3.0 S, 3.0 CS (2966 см3, 180 к.с. з двума карбюратарамі Zenith 35/40 INAT)
  • 3.0 Si, 3.0 Li, 3.0 CSi (2966 см3, 200 або 195 к. с., у залежнасці ад сістэмы ўпырску — Bosch D-Jetronic або L-Jetronic)
  • 3.3 Li (3188 см3, 200 к. с.)

BMW сямейства New Six — прамыя папярэднікі аўтамабіляў сёмай серыі.

Седан (E3)[правіць | правіць зыходнік]

Дзве першапачатковыя мадэлі, якія з’явіліся ў 1968 годзе і прадаваліся да 1977 года, гэта 2,5-літровая 2500 і 2,8-літровая 2800. Аўтамабілі мелі вялікія шасціцыліндравыя рухавікі, што дало шмат станоўчых водгукаў. Road & Track назваў пазней Баварыю «цудоўнай» і «найвышэйшай», дадаўшы, што гэта быў «адна з самых лепшых пакупак у свеце». Акрамя большага рухавіка, 2800 таксама меў вялікія шыны і часткова спартыўную падвеску, а таксама розныя істотныя выгоды, такія як абаграванне задняга шкла, поўны камплект інструментаў, самавыраўноваючаяся задняя падвеска, а таксама знешнія хромавыя дэталі.[7]

BMW 3.0 Si (1976)
BMW 2500, выгляд ззаду (1969)

Мадэль 3.0 S з павялічанымі цыліндрамі, падвойным карбюратарам з’явілася ў 1971 годзе, і была больш магутнай і дарагой мадэллю, чым 2800; таксама існавала і інжэктарная версія. Выпускаліся мадэлі L з доўгай колавай базай (3.0 L, 3.3 Li і г . д.), у якіх вострае кіраванне рэзка кантрастуе з вялікімі мадэлямі Mercedes-Benz таго часу. Langley Motors ў брытанскім Тэмза Дзітан таксама збіраў універсалы Tourer. З цалкам незалежнай падвескай разам з чатырма дыскавымі тармазамі, E3 быў прасунутым аўтамабілем для свайго часу ў пачатку 1970-х гадоў. Цікава, што седан 3.0 Si быў хутчэй, чым купэ 3.0; седан быў цяжэй на 50 кг, з той жа канфігурацыяй рухавіка.

Кузаў быў дзіўна лёгкім для свайго памеру, вагой менш, чым купэ E9. Аглядальнасць аўтамабіля добрая, з вузкімі стойкамі і агульнай плошчай шклення не менш за 2,5 м2.

У канцы 1973 года была прадстаўлена новая мадэль 3,3 л, якая дайшла да продажу ў студзені 1974 года. Яна мела падоўжаную колавую базу і вялікі рухавік, хоць яго магутнасць была не больш, чым у 3.0 Si. Замест гэтага, стала больш круцільнага моманту. Гэты рухавік атрымаў упырск паліва ў чэрвені 1975 года, і трохі больш конскіх сіл. Таксама 3,2-літровая версія гэтага рухавіка ўсталёўвалася на BMW 633CSi 1976 года. Седан E3 вырабляўся у 19681978 гады, агульная колькасць выпушчаных аўтамабіляў прыкладна 190 000 экзэмпляраў. З іх 71 804 былі амерыканскімі мадэлямі «Bavaria».

Паўночная Амерыка[правіць | правіць зыходнік]

На рынку ЗША, мадэлі 2500 і 2800 з’явіліся ў 1969 годзе. 2500 мела менш з мноства раскошных функцый, уключаных у 2800, і меншы рухавік, прадавалася па цане $5600 у 1970 годзе.[8] Седан 2800 апцыянальна мог мець цалкам скураны салон, электрычныя шклапад'ёмнікі і люк у даху, пры гэтым кошт узрастаў да $6874. Для 1971 мадэльнага года Макс Хофман, які займаўся імпартам BMW у ЗША, быў перакананы, што BMW пабудаваў канфігурацыю аўтамабіля 2500 з рухавіком 2800 — г. зн. класічны больш танны варыянт «амерыканскага хотрода», з лёгкім шасі і самым вялікім рухавіком. Гэтая новая канфігурацыя E3 была названая «Bavaria» (Баварыя) і была ўнікальнай для рынку ЗША. Кошт склаў $5000, значна менш, чым звычайная мадэль 2800 ($6874), у 1971 годзе мадэлі 2500 і 2800 неўзабаве былі замененыя новай Баварыяй. Баварыя лічыцца родапачынальнікам сучасных седанаў BMW, паколькі яна спалучае ў сабе выдатную дынаміку, добрую эканомію паліва, досыць месца для чатырох людзей і вялікі багажнік. Большасць з іх былі прададзеныя з чатырох-ступеньчатай механічнай каробкай перадач, якая адлюстроўвае спартыўны характар седана.

Для 1972 мадэльнага года, 2500 рухавік M30, які ўсталёўваўся на Баварыю, павялічыўся да 3,0 літраў. Былы 2800 цяпер называўся 3.0 S і меў 3,0-літровы рухавік. Гэтыя дзве мадэлі, 3.0 S і Баварыя, склалі паўночнаамэрыканскую лінейку седанаў E3 для 1972—1974 гадоў. Аднак, у 1974 годзе E3 атрымаў не арганічныя, зацверджаныя на федэральным узроўні, пярэдні і задні бамперы, якія істотна змянілі яго профіль.

BMW 3.0 CSL

У 1975 годзе BMW прадставіла на рынку ЗША упырск паліва для вялікага шасці-цыліндравага матора M30, замяніўшы двух-камерны карбюратар Zenith, якія выкарыстоўваўся на M30 з моманту яго стварэння. Баварыя была выключаная з лінейкі, і 3.0 Si цяпер знаходзіўся на версе мадэльнага шэрагу BMW («i» дададзены да 3.0 S, для абазначэння інжэктара). Тады ж з’явіўся седан E12 530i. 3.0 Si прадаваўся паміж 1975 і 1976 гадамі.

Купэ (E9)[правіць | правіць зыходнік]

Мадэль CS існавала ў кузаве купэ на базе стандартнага седана, і выглядала ідэнтычна спераду. Але E9 таксама звязана з ранняй 2000CS, што відаць ззаду. Першая мадэль была добра абсталяваная 2800CS 1968 года. Мадэлі 3.0 CS з’явіліся ў 1971 годзе. У 1974 годзе падобная 2.5 CS выраблялася ў невялікай колькасці, у адказ на Нафтавы крызіс 1973 года. Мадэлі CSL былі лёгкімі гоначнымі версіямі, якія спаборнічалі ў Групе 2 на чэмпіянаце European Touring Car Championship.[9] На некаторых спаборніцтвах аўтамабіль з некаторым поспехам канкураваў супраць гоначных версій Porsche 911 і Ford Capri. З усімі аэрадынамічнымі спойлерамі для гонак, аўтамабіль стаў вядомы як «Бэтмабіль».

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Becker, Clauspeter (1971), Logoz, Arthur, ed., "BMW 2500/2800", Auto-Universum 1971 (Цюрых, Швейцарыя: Verlag Internationale Automobil-Parade AG) .
  2. Becker, p. 73
  3. Becker, p. 69
  4. 4,0 4,1 Becker, p. 72
  5. Becker, p. 77
  6. Becker, p. 74
  7. Becker, p. 76
  8. From window sticker, US s/n 2150190
  9. The European Touring Car Championship Праверана 30 красавіка 2016