Ford Escort (1990—2000)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ford Escort
Агульныя даныя
Вытворца: Ford
Выпуск: 19902000
На рынку
Папярэднік
Infobox-jv-flechesg.png
Папярэднік
Пераемнік
Infobox-jv-flechesd.png
Пераемнік

Ford Escort — кампактны легкавы аўтамабіль кампаніі Ford.

Дэбютаваў у 1990 годзе, пасля чаго зведаў дзве мадэрнізацыі, з-за чаго ў некаторых каталогах мадэль 1990-1998 гадоў падзяляюць або на тры пакаленні — пятае (MkV, 1990), шостае (MkVI, 1992) і сёмае (MkVII, 1995)[1], або на два — пятае (MkV, 1990-1995) і шостае (MkVI, 1995-1998).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

  • 09.1990: дэбют мадэлі.
  • 09.1991: з'явіўся матор аб'ёмам 1,3 л (60 к.с.) абсталяваны сістэмай размеркаванага ўпырску паліва; дэбютуе спартовая мадыфікацыя RS 2000, абсталяваная 2,0-літровым рухавіком магутнасці 150 к.с.
  • 02.1992: з'явіліся бензінавыя рухавікі серыі Zetec аб'ёмам 1,8 л — 105 к.с. і 130 к.с.
  • 06.1992: рэстайлінг мадэлі — змяніліся бамперы, капот з рашоткай радыятара, заднія ліхтары і некалькі дробных дэталяў. Гаму сілавых агрэгатаў дапоўніў рухавік сямейства Zetec аб'ёмам 1,6 л (90 к.с.).
  • 02.1995: грунтоўная мадэрнізацыя. Аўтамабіль атрымаў новыя капот, авальную рашотку радыятара і абцякальныя масіўныя бамперы, паказальнікі паваротаў аб'яднаныя з фарамі. Бакавыя молдынгі і дзвярныя ручкі сталі больш патопленымі ў дзверы, а бакавыя люстэркі здабылі новыя абрысы. Змены зведалі і ўнутраныя кузаўныя панэлі з мэтай паменшыць шум і вібрацыі, чаму спрыялі ўдасканаленыя падвеска рухавіка і выпускная сістэма. Дапрацавана падвеска. Цалкам змяніўся інтэр'ер. З'явілася паўнапрывадная версія (з рухавікамі 1,6i 16V; 1,8i 16V і 2,0i 16V). Версія Ghia знешне адрознівалася храміраванымі рашоткай радыятара і апраўленнем задняга нумара, бакавыя люстэркі былі афарбаваныя ў адзін колер з кузавам.
  • 03.1996: да шэрагу рухавікоў дадаўся турбадызель 1,8 л (70 к.с.).

На змену Ford Escort прыйшла мадэль Focus.

Мадыфікацыі[правіць | правіць зыходнік]

Аўтамабіль прапаноўваўся з даволі шырокай гамай мадыфікацый: трох і пяцідзверны хэтчбек, седан (да 1993 года прадаваўся як асобная мадэль Orion), універсал, кабрыялет і фургон.

Escort хэтчбек Orion / Escort Sedan[2] Escort Turnier[3] Escort Van[4] Escort Cabriolet
Даўжыня, мм 4036 4290 4300 4285 4036
Шырыня, мм 1692 1700 1685 1688 1692
Вышыня, мм 1395 1400 1416 1576 1395
Колавая база, мм 2525

Базавая камплектацыя CL з дадатковага абсталявання мела толькі цэнтральны замок і аўдыёпадрыхтоўку. Тахометра ў камплектацыі CL няма, а яго месца займаў блок кантрольных лямпаў. Таксама не было ўзмацняльніка рулявога кіравання. Знешне аўтамабілі ў камплектацыі CL можна адрозніць па нефарбаваных чорных пластмасавых бамперах.

Больш дарагая камплектацыя — CLX — цэнтральны замок, аўдыёпадрыхтоўка, тахометр, гідраўзмацняльнік рулявога кіравання, электрашклапад'ёмнікі ў пярэдніх дзвярах; бамперы, афарбаваныя ў колер кузава.

Люксавая версія Ghia мела падушкі бяспекі, узмацняльнік руля, нацягвальнік рамянёў бяспекі, заднія падгалоўнікі, імабілайзер, электрычны люк на даху, электрычныя шклапад'ёмнікі спераду, электрапрывад люстэркаў і прыборную панэль з імітацыяй аздаблення дрэвам. Кошт складаў 30.150 марак[5].

Седан Orion/Escort Sedan, што рэдка для гэтага тыпу кузава, мог мець у якасці опцыі задні шклоачышчальнік[6].

Escort Van / Escort Express[правіць | правіць зыходнік]

Ford Escort Van

Фургон. Грузападымальнасць стандартнай версіі складае 595 кг, а ўзмоцненага варыянта (з дызельным рухавіком) на 180 кг больш. Унутраныя памеры грузавога адсеку: даўжыня — 1823 мм, шырыня — 1625 мм, вышыня — 1076 мм; аб'ём — 2,5 куб. м[4].

XR3i, RS2000[правіць | правіць зыходнік]

  • Escort ХR3i — мадыфікацыя з шаснаццаціклапанным маторам з электронным упырскам паліва аб'ёмам 1,8 літра і магутнасцю 130 к.с. Мог разганяцца да 60 міль у гадзіну (96 км/г) за 8,8 с і развіваў максімальную хуткасць звыш 200 км/г. У параўнанні са стандартнай мадэллю інтэр'ер меў сядзенні Recaro, люк у даху з механічным прывадам і прайгравальнік з эквалайзерам, спідометр на панэлі прыладаў быў разлічаны да 240 км/г. Знешне быў адметны адсутнасцю рашоткі радыятара, пры гэтым астуджэнне ажыццяўлялася праз адтуліну ў бамперы[7]. Сярод іншых знешніх адрозненняў былі аэрадынамічны абвес і спойлер.
  • Escort RS2000 — мадыфікацыя, абсталяваная 2-літровым агрэгатам магутнасцю 150 к.с., дзякуючы якому аўтамабіль мог паскарацца ад 0 да 100 км/г за 8,0 секунд і меў максімальную хуткасць 225 км/г. Escort RS2000 таксама мог пахваліцца шырокім стандартным абсталяваннем, у прыватнасці, гідраўзмацняльнікам руля, ABS, цэнтральным замком, электрычнымі шклападымальнікамі і кандыцыянерам[8].

Escort RS Cosworth[правіць | правіць зыходнік]

Ралійны Ford Escort RS Cosworth

Ford Escort RS Cosworth быў створаны для ўдзелу ў чэмпіянаце свету па ралі. Распрацоўка і падрыхтоўка да вытворчасці ажыццяўлялася кампаніяй SVE (Special Vehicle Engineering), якая ўваходзіць у склад Цэнтра даследаванняў і распрацовак Ford of Europe ў Дантане (Вялікабрытанія). Вытворчасць ажыццяўлялася кампаніяй Karmann.

Ад серыйнага Escort засталіся толькі дзверы, дах, лабавае шкло і фары. Кузаў аўтамабіля атрымаў развіты аэрадынамічны пакет: сплітар спераду і падвойны задні спойлер.

Рухавік — аб'ёмам 1993 куб. см., 16-клапанны турбіраваны, дапрацаваны фірмай Cosworth. Пры дапрацоўцы атрымаў турбанаддзіманне Garret Т25 , сістэму электроннага кіравання падачай паліва Ford ЕСС IV і мадэрнізаваную галоўку цыліндраў. Матор пры невялікай (8,0:1) ступені сціску развіваў магутнасць 227 к.с. пры 5750 аб/хв, а максімальны круцільны момант складаў 299 Нм пры 2500 аб/хв.

Escort RS Cosworth меў прывад на ўсе колы. У якасці міжвосевага дыферэнцыяла выкарыстоўвалася віскамуфта, якая ў штатных умовах размяркоўвала круцільны момант паміж пярэднімі і заднімі коламі ў суадносінах 1:2. Каробка перадач — сяміступеньчатая. У падвесцы ўжытыя газавыя амартызатары і стабілізатары папярочнай устойлівасці як на пярэдніх, так і на задніх колах. Тормазы — дыскавыя на ўсіх колах, вентыляваныя.

Дарожны Ford Escort RS Cosworth

Правілы амалагацыі абавязвалі выпусціць 2500 асобнікаў, а знешне серыйны аўтамабіль павінен быў выглядаць гэтак жа, як і гоначны. Такім чынам грамадзянскія аўтамабілі мелі такі самы аэрадынамічны пакет, у тым ліку і характэрны падвойны задні спойлер, аднак на некаторых рынках прапаноўваліся без яго верхняй часткі.

У адрозненне ад баявых ралійных аўтамабіляў, дарожныя машыны мелі пяціступеньчатую каробку перадач MT75.

Серыйная вытворчасць пачалася 27 красавіка 1992 года[9].

Ралійны аўтамабіль выйграў ралі «Монтэ-Карла» у 1994 годзе. У гонар перамогі былі выраблены 70 машын спецыяльнай серыі Cosworth Monte Carlo. Машыны адрозніваліся колерам кузава Jewel Violet і літымі дыскамі OZ[10].

Выпуск дарожных Escort RS Cosworth быў завершаны ў студзені 1996 года. Усяго было пабудавана 7145 дарожных машын: 1992 — 3448 адз.; 1993 — 1143 адз.; 1994 — 1180 адз.; 1995 — 1306 адз.; 1996 — 68 адз[9].

Рухавікі[правіць | правіць зыходнік]

Аўтамабіль абсталёўваўся бензінавымі рухавікамі аб'ёмам 1,3; 1,4; 1,6; 1,8; 2,0 л і 1,8-літровым дызелем.

Бензінавыя[правіць | правіць зыходнік]

Рухавік 1,6i (90 к.с.)

Аўтамабіль абсталёўваўся бензінавымі рухавікамі трох сямействаў.

Да першага належаў чыгунны верхняклапанны матор 1,3 л з ніжнім размяшчэннем размеркавальнага вала ў блоку цыліндраў (OHV) і ланцужным прывадам ГРМ. Гэта матор серыі HCS (High Compression Swirl), ён жа Endura-E ў мадэрнізаваным варыянце пад стандарт выхлапу EEC ​​96.

Другое — васьміклапанныя рухавікі 1,4 л або 1,6 л з верхнім размяшчэннем размеркавальнага вала (OHC) і паўсферычнымі камерамі згарання. З зубчастым рамянём ГРМ і гідраштурхачамі клапанаў. Гэтая серыя матораў пазначаецца як CVH (Compound Valve Hemi) або PT-E на апошніх серыях Escort.

Трэцяе — 16-клапанныя двухвальныя (DOHC) рухавікі серыі Zetec (у залежнасці ад сістэм упырску адрозніваюць Zetec-E і Zetec-SE), якія з'явіліся ў лютым 1992 года.

Мадэль Тып Аб'ём Колькасць цыліндраў/клапанаў Магутнасць, кВт (к.с.)
1,3i HCS / Endura-E 1299 см³ Р4/8V 44 (60)
1,4i CVH 1391 см³ Р4/8V 52 (71)
1,4i PT-E 1391 см³ Р4/8V 55 (75)
1,6i Zetec-E 1597 см³ Р4/16V 65 (88)
1,6i Zetec 1597 см³ Р4/16V 66 (90)
1,6i CVH 1596 см³ Р4/8V 77 (105)
1,8 16V Zetec 1796 см³ Р4/16V 77 (105)
1,8 16V Zetec-E 1796 см³ Р4/16V 85 (115)
1,8 16V Zetec 1796 см³ Р4/16V 96 (130)
2,0 16V DOHC 1993 см³ Р4/16V 110 (150)
2,0 16V DOHC 1993 см³ Р4/16V 162 (220)

Дызельныя[правіць | правіць зыходнік]

Дызельны рухавік — 1,8-літровы віхракамерны, даступны ў трох варыянтах: атмасферны 60 к.с., і турбанаддзіманы 70 і 90 к.с.

Мадэль Тып Аб'ём Колькасць цыліндраў/клапанаў Магутнасць, кВт (к.с.)
1,8 D Endura-D 1753 см³ Р4/8V 44 (60)
1,8 TD Endura-DE 1753 см³ Р4/8V 51 (70)
1,8 TD Endura-DE 1753 см³ Р4/8V 66 (90)

Трансмісія і хадавая частка[правіць | правіць зыходнік]

Прывад: пярэдні, або поўны.

Каробка перадач — механічная, пяціступеньчатая; перадатачныя лікі: I – 3,58 (3,15); II – 1,91; III – 1,28; IV – 0,95; V – 0,76; задні ход – 3,62; галоўная перадача – 3,82 (4,27).

Акрамя механічных каробак, на 1,4- і 1,6-літровыя мадыфікацыі мог усталёўвацца варыятар CTX.

Пярэдняя падвеска: незалежная, тыпу McPherson з адным рычагом. Задняя — паўзалежная, спружынная бэлька на падоўжных рычагах. Пярэдні стабілізатар папярочнай устойлівасці мацуецца да рычага праз стойку з двума шаравымі шарнірамі, усталёўваўся на ўсіх версіях; заднім абсталёўваліся толькі двухлітровыя мадыфікацыі. Тормазы з узмацнялнікам; пярэднія — дыскавыя, вентыляваныя; заднія — барабанныя.

Бяспека[правіць | правіць зыходнік]

Вынікі тэсту Euro NCAP, 1999[11]
Euro NCAP4.svg Бяспека пасажыраў Crashtest-Stern 2.svg 14
Euro NCAP2.svg Бяспека пешаходаў Heraldic pentacle.svgHeraldic pentacle.svgEmpty Star.svgEmpty Star.svg 18
Пратэставаны аўтамабіль — Ford Escort 1.6 LX

Упершыню Escort быў выпрабаваны спецыялістамі EuroNCAP у 1998 годзе, але камітэт не стаў публікаваць вынікі — як было абвешчана, "у сувязі з дапрацоўкай фірмай Ford структуры кузава" аўтамабіляў, якія выпушчаныя пасля кастрычніка 1998 года і ідэнтыфікацыйныя нумары (VIN) якіх пачынаюцца з XC15000[12].

Пры паўторным выпрабаванні, праведзеным у наступным годзе, была адзначана моцная дэфармацыя падлогі, рулявая калонка значна ссунулася ў салон (уверх — на 122 мм), а ногі кіроўцы апынуліся без абароны пры ўдары аб дэталі пад панэллю прыбораў. На грудзі абодвух манекенаў дзейнічалі вялікія нагрузкі ад рамянёў бяспекі.

Пры першым бакавым краш-тэсце Escort паказаў вельмі сур'ёзную рызыку смяротных пашкоджанняў грудзей кіроўцы, і Ford істотна ўзмацніў бакавіны кузава. Дапрацаваны аўтамабіль атрымаў 11 балаў за бакавы ўдар.

У 1999 годзе краш-тэст аўтамабіля таксама быў праведзены расійскім выданнем Аўтарэвю (руск.: Авторевю)[13].

Зборка ў Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

30 ліпеня 1997 года ў пасёлку Апчак Мінскага раёна быў адкрыты завод па зборцы аўтамабіляў "Форд".

На заводзе была наладжана зборка мікрааўтобусаў Ford Transit і хэтчбекаў і седанаў Ford Escort з карбюратарнымі рухавікамі аб'ёмам 1,3 і 1,6 л. У сабраных у Беларусі аўтамабілях ідэнтыфікацыйны VIN-нумар пачынаўся з Y4F, а на восьмай пазіцыі (код зборачнага завода) меў літару A[14].

5 снежня 1997 года на заводзе быў выраблены 1000-ы аўтамабіль "Форд": ім стаў седан Эскорт CLX колеру "срэбны металік", з рухавіком 1,6 л[15].

З сакавіка 1999 года сабраныя аўтамабілі сталі абсталёўвацца рухавікамі з упырскам паліва, АБС, кандыцыянерам і падушкамі бяспекі[16].

Скасаванне падатковых і мытных ільгот і расійскі фінансавы крызіс 1998 года прывялі да таго, што завод так і не змог выйсці на запланаваную магутнасць. Ажыццяўляць зборку ў Беларусі стала нявыгадна і ў ліпені 2000 года Ford Union згортвае вытворчасць. З 1997 па 2000 год было сабрана 2380[17] аўтамабіляў Ford Escort, пераважна з кузавам седан, карбюратарнымі маторамі і ў базавай камплектацыі[14].

Зноскі

  1. Когда машины были надежны (руск.) . abw.by (4 снежня 2006). Праверана 9 жніўня 2017.
  2. Игра в четыре руки // Авторевю : часопіс. — 1996. — № 23 (138). — С. 13. (руск.) 
  3. Ford Escort, Opel Astra: Багаж требует места (руск.) . autocentre.ua (4 ліпеня 2005). Праверана 13 жніўня 2017.
  4. 4,0 4,1 Ford Escort Van - dobry, bo tani (польск.) . truck.pl (27 лістапада 2009). Праверана 11 жніўня 2017.
  5. Ford Escort 1.6i, Opel Astra 1.6, VW Golf 1.8 (ням.) . auto-motor-und-sport.de (2 красавіка 2003). Праверана 11 жніўня 2017.
  6. Alle Infos zur Generation: Ford Orion MK 2 (ням.) . autobild.de. Праверана 3 лістапада 2017.
  7. Grandes Brasileiros: Ford Escort XR3 1992 (парт.) . quatrorodas.abril.com.br (23 лістапада 2016). Праверана 3 лістапада 2017.
  8. Zapomenuté hot hatche devadesátých let aneb celkem nenápadní sportovci (чэшск.) . auto.cz (10 ліпеня 2017). Праверана 25 жніўня 2017.
  9. 9,0 9,1 Graham Robson. Ford Escort RS Cosworth & World Rally Car. — Veloce Publishing Ltd, 2008. — С. 21. — 128 с. — ISBN 9781845841812.(англ.) 
  10. Generation X vs Millennial: Ford Escort Cosworth takes on Focus RS (англ.) . autoclassics.com (7 снежня 2018). Праверана 12 верасня 2020.
  11. https://www.euroncap.com/en/results/ford/escort/15498
  12. Рейтинг безопасности: старожилы гольф-класса // Авторевю : часопіс. — 1999. — № 6. — С. 30. (руск.) 
  13. Слишком добротный Escort // Авторевю : часопіс. — 1999. — № 2. (руск.) 
  14. 14,0 14,1 Обслуживаем Ford Escort: привет из девяностых (руск.) . abw.by (26 чэрвеня 2013). Праверана 5 жніўня 2017.
  15. "Форд Юнион" с момента своего открытия выпустил 1000 автомобилей // Автобизнес-Weekly : газета. — 1997. — № 47 (94), 11 снежня. (руск.) 
  16. Ford Union возобновит работу в марте // Авторевю : часопіс. — 1999. — № 4. (руск.) 
  17. Завод Ford Union: продано! // Авторевю : часопіс. — 2000. — № 15. (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Відэа[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]