Ford Fiesta

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ford Fiesta
Агульныя даныя

Ford Fiesta — малалітражны пярэднепрывадны аўтамабіль. У мадэльным шэрагу кампаніі Ford з 1976 года.

Fiesta (1976–1983)[правіць | правіць зыходнік]

Пры распрацоўцы аўтамабіля ў творчым конкурсе Ford задзейнічаў два ўласных еўрапейскіх дызайн-бюро: англійскае (пад кіраўніцтвам Джэка Тэльнака) і нямецкае (на чале з Увэ Банзенам), а таксама турынскае атэлье Ghia. Усяго было прапанавана 25 праектаў. Лепшым з іх быў прызнаны распрацаваны Томам Чардам ў атэлье Ghia[1], але канчатковы дызайн серыйнай Фіесты ўвабраў у сябе рысы лепшых работ ўсіх трох студый.

Fiesta (1976–1983)
Fiesta (1976–1983)

Першы пярэднепрывадны трохдзвярны хетчбэк маркі Ford сышоў з канвеера завода ў іспанскай Валенсіі ў маі 1976 года. Аўтамабіль быў цёпла сустрэнуты: заняў трэцяе месца ў конкурсе «Аўтамабіль года»[2], атрымаў прэмію «Залаты руль»[3], а каб задаволіць попыт, вытворчасць пачалі таксама ў Германіі і Вялікабрытаніі.

У студзені 1979 года выпуск перавысіў мільён машын, а ў сакавіку 1981 года — двухмільённая Fiesta. З 1976 па 1983 год на заводах Форд у Валенсіі (Іспанія), Дагенхеме (Англія), Кёльне і Саарлуі (Германія) выраблена больш за 2,5 мільёна адзінак[4].

Fiesta першага пакалення выпускалася ў выглядзе 3-дзвярных хэтчбэкаў. Базавы рухавік меў аб'ём 1,0 л (40 к.с.). У 1981 годзе была выпушчаная Fiesta XR2 з рухавіком 1.6 (84 к.с.).

Fiesta (1983–1989)[правіць | правіць зыходнік]

У 1983 годзе Ford Fiesta I значна мадэрнізавалі. Была згладжана пярэдняя частка аўтамабіля, святлатэхніка, машына набыла характэрныя рысы і стала выглядаць дынамічна. У скрынцы перадач з'явілася пятая прыступка, а рухавікі аб'ёмам 1,3 л і 1,6 л саступілі месца больш сучасным агрэгатам. Пазней на Фіесту пачалі ставіць 54-моцны дызель, а бензінавыя маторы агрэгаціраваліся не толькі з механічнай скрыняй перадач, але і з "варыятарам".

Усяго было выпушчана амаль 2 мільёны аўтамабіляў Ford Fiesta II.

Fiesta (1989–1996)[правіць | правіць зыходнік]

{{{box_caption}}}
{{{box_caption}}}
Fiesta (1989–1996)

Fiesta трэцяга пакалення дэбютавала ў 1989 годзе. У конкурсе Еўрапейскі аўтамабіль года 1990 мадэльнага года заняла 3-е месца[5].

Аўтамабіль прыкметна дадаў у памерах і вазе, набыў пяцідзвярную мадыфікацыю і рухавікі з упырскам паліва, а ў спісе опцый з'явіліся франтальныя падушкі бяспекі, АБС і электрашклапад'ёмнікі.

Базавыя мадэлі аўтамабіляў абсталёўваліся бензінавымі рухавікамі 1,0 і 1,1 л. У 1991 годзе дадаўся рухавік 1,3. Таксама прапаноўваліся 1,4 і 1,6 з упырскам паліва, завяршаў шэраг 1,8-літровы дызель.

Камплектацыі: Azura, Classic, Classic Quartz, Classic Cabaret, Popular Plus, L, LA, LD, LXD, LXi, Si, SX, Ghia[6]. Шэраг уключаў таксама спартыўныя мадэлі XR2i, RS Turbo і RS1800i.

Акрамя хэтчбэкаў, выпускаўся грузавы варыянт Fiesta Kasten, а ў 1991 годзе быў прадстаўлены фургон Fiesta Courier.

Fiesta (1995–1999)[правіць | правіць зыходнік]

{{{box_caption}}}
{{{box_caption}}}
Ford Fiesta (1995-1999)

Чацвёртае пакаленне з'явілася ў выніку маштабнай мадэрнізацыі — аўтамабіль захаваў архітэктуру папярэдніка, але атрымаў новае шасі, інтэр'ер і дызайн кузава. Дэбют мадэлі адбыўся ў жніўні 1995 года.

На аўтамабілі ўсталёўваліся бензінавыя рухавікі Endura 1,3 (50–60 к.с.) і рухавікі серыі Zetec SE: 1,25 (75 к.с.), 1,4 (90 к.с.), 1,6 (103 к.с.), а таксама дызель 1,8 D (60 к.с.).

З 1996 года пачаў выпускацца абноўлены фургон Courier.

1999–2001[правіць | правіць зыходнік]

На франкфурцкім аўташоў у 1999 годзе прадставілі рэстайлінгавую машыну, якая атрымала дызайн у стылі New Edge — аўтамабіль атрымаў новыя фары, іншую форму бампера і фальшрадыятарную рашотку.

Сourier[правіць | правіць зыходнік]

Фургон Ford Сourier пабудаваны на базе Fiesta — ад яе перайшла ўся пярэдняя частка кузава[7]. Грузавы адсек аддзелены ад кабіны вадзіцеля сталёвай рашоткай, у грузапасажырскім варыянце — зашклёны. Аб'ём грузавога адсека складае 2,8 куб.м., грузападымальнасць — 600 кг. Заднія дзверы адчыняюцца на 90 або 165 градусаў.

Машыны выпускаліся з трыма мадэлямі рухавікоў сямейства Endura: два 60-моцныя рухавікі — бензінавы 1,3-літровы і віхракамерны дызель 1,8 л, а пасля рэстайлінгу ў 1999 годзе дадаўся агрэгат з турбанаддзіманнем 1.8 TD магутнасці 75 к.с.

У 2002 годзе мадэль змяніў Ford Connect.

Ford Ikon, Ford Fiesta Sedan[правіць | правіць зыходнік]

Спецыяльна для рынку Індыі сумесна спецыялістамі нямецкага і брытанскага аддзяленняў Ford быў распрацаваны чатырохдзверны седан Ford Ikon. Колавая база седана на 40 мм даўжэй, чым у Фіесты, а задні звес павялічаны на 272 мм: даўжыня аўтамабіля склала 4140 мм. Багажнік меў аб'ём 400 літраў. Пад мясцовыя ўмовы эксплуатацыі былі адаптаваныя рухавік (з паніжанай ступенню сціску, разлічаны на нізкаякасны бензін) і іншыя вузлы: узмоцнена жорсткасць кузава на кручэнне, узмоцнена падвеска, мадэрнізавана тармазная сістэма, дапрацавана сістэма астуджэння рухавіка.

Вытворчасць машыны была разгорнута на сумесным прадпрыемстве IMF у Мараімалаі[8].

Fiesta (2001–2008)[правіць | правіць зыходнік]

У 2001 годзе быў прадстаўлены аўтамабіль пятага пакалення. У адрозненне ад папярэдніх пакаленняў Фіеста, якія спадкавалі некаторыя канструктыўныя асаблівасці ад самай першай Фіесты 1976 года, пятае пакаленне было створана цалкам новым. Кузаў стаў не толькі даўжэй і шырэй, але і прыкметна вышэй. Праз тры гады выйшла ў свет «зараджаная» Fiesta ST з двухлітровым 150-моцным маторам.

У 2004 годзе на заводзе Ford у Германіі пачата вытворчасць Fiesta Van — новага фургона на базе Fiesta.

Пасля рэстайлінгу ў 2005 годзе Ford Fiesta атрымала новую галаўную оптыку і рашотку радыятара, новыя заднія ліхтары, а таксама іншую пластыку пярэдняга бампера. Рашотка новай Ford Fiesta стала шырэй, фары — больш выразнымі.

Выпускаецца спартыўная версія Fiesta ST c 2.0 літровым маторам. Гэты аўтамабіль прапануецца з 3-дзвярным кузавам і верхнім заднім спойлерам.

Fiesta (2008–2017)[правіць | правіць зыходнік]

Вытворчасць пачалася 14 жніўня 2008 года на заводзе ў Кёльне. Выпускаецца ў выглядзе 3— і 5-дзвярнога хэтчбека, а з 2010 для рынку ЗША выпускаецца і седан. Выкарыстоўвае агульную платформу з Mazda 2.

2012–2017[правіць | правіць зыходнік]

Абноўлены Ford Fiesta на Парыжскім аўтасалоне, 2012

У верасні 2012 на Парыжскім аўтасалоне адбылася прэм'ера абноўленага хэтчбэка Fiesta[9].

Абноўлены аўтамабіль атрымаў трапецападобную рашотку радыятара, выкананую ў карпаратыўным стылі мадэляў Ford. Мадэль таксама атрымала святлодыёдныя фары, змененыя корпусы люстэркаў з паўторнікамі паваротаў, заднія ліхтары, спойлер на вечку багажніка і абноўленую каляровую гаму.

Абноўлены седан быў прадстаўлены у кастрычніку 2012 года ў рамках аўтасалона ў бразільскім горадзе Сан-Паўлу[10]. Для абноўленага седана Fiesta таксама была мадэрнізаваная падвеска і пераналаджаны электраўзмацняльнік рулявога кіравання. Мадэль стане прапаноўвацца з адным 1,6-літровым чатырохцыліндравым рухавіком.

Чатырохцыліндравы 1.6-літровы рухавік на 120 к. с., у пары пяціступеністай механічнай каробкай перадач, забяспечвае адэкватнае паскарэнне, але ўсё ж адстае ад большасці сваіх канкурэнтаў. Аднак ён прадэманстраваў выдатную эканомію паліва, якая ў сярэднім склала 7.35 л/100км. Мадэль з аўтаматычнай каробкай перадач спажывае 7.13 л/100км. Хоць пяціступеністая механічная трансмісія лёгкая ў выкарыстанні, рычаг пераключэння трохі спружыніць. Такім чынам, прыйдзецца прыкласці нямала намаганняў у змене перадач, каб захаваць плаўнасць руху аўтамабіля па пагорыстай мясцовасці.[11]

Fiesta (2017–…)[правіць | правіць зыходнік]

Ford Fiesta ST. Женеўскі аўтасалон, 2017

Fiesta VII, прадстаўлены ў лістападзе 2016 года, уяўляе грунтоўна мадэрнізаваны аўтамабіль мінулага пакалення[12]. Даўжыня павялічылася на 71 мм — да 4040 мм, шырыня вырасла да 1734 (на 12 мм), колавая база — 2493 мм (на 4 мм). Пярэдняя каляіна пашырылася на 30 мм, а задняя — на 10 мм. У сакавіку 2018 года на Жэнеўскім аўтасалоне дэбютавала мадыфікацыя Fiesta ST[13].

Шэраг рухавікоў складаюць бензінавы трохцыліндравы матор аб'ёмам 1,1 л (магутнасцю 70 або 85 к.с.) і трохцыліндравы рухавік серыі EcoBoost з наддзіманнем аб'ёмам 1,0 л (100, 125 і 140 к.с.), а таксама турбадызель 1,5 TDCi (85 і 120 к.с.). Fiesta ST абсталяваны трохцыліндравым 200-моцным 1,5-літровым бензінавым турбаматорам EcoBoost з камбінаваным упырскам паліва і сістэмай дэактывацыі аднаго цыліндра.

Зноскі

  1. «Меня зовут Том Чарда». Памяти дизайнера, благодаря которому появились DeTomaso Pantera и Ford Fiesta // autoreview.ru (руск.) 
  2. Previous Winners: Car of the Year — 1977 // caroftheyear.org (англ.) 
  3. Die Sieger des Goldenen Lenkrads // axelspringer.de (ням.) 
  4. Fescher Fiesta // AutoBild Klassik (ням.) 
  5. Previous Winners: Car of the Year — 1990 // caroftheyear.org (англ.) 
  6. Ford Fiesta (1989 - 1995) used car review // rac.co.uk (англ.) 
  7. Ford Courier: Работящий курьер // autocentre.ua (руск.) 
  8. Ford Ikon: народный автомобиль из Индии // Авторевю : часопіс. — 1999. — № 23 (209). (руск.) 
  9. Ford зняў заслону з абноўленай Fiesta і паказаў версію ST // За рулём (руск.) 
  10. "Форд" абнавіў седан Fiesta // motor.ru (руск.) 
  11. Как мы тестировали Ford Fiesta
  12. Все, что нужно знать про новый Ford Fiesta // zr.ru (руск.) 
  13. Новый Ford Fiesta ST: два «горшка» и один в резерве // zr.ru (руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]