Mercedes-Benz L319

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Mercedes-Benz L319 з бартавым кузавам
Мікрааўтобус Mercedes-Benz O319

Mercedes-Benz L319 – сямейства камерцыйных аўтамабіляў Mercedes-Benz, якое выпускалася з 1955 па 1967 год.

Сямейства ўключала аўтамабілі поўнай масай ад 3,6 да 3,9 тон, грузападымальнасцю ад 1,6 да 1,9 тон. Прапаноўваліся фургон, бартавы пікап, шасі для ўсталявання спецыяльных кузаваў, а таксама мікрааўтобус (O319).

Да 1967 года былі пабудаваныя каля 140.000 аўтамабіляў, у тым ліку 15.589 аўтобусаў O319[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першы пасляваенны фургон фірмы — Mercedes-Benz L319 — быў прадстаўлены на Міжнародным аўтасалоне ў Франкфурце-на-Майне ў 1955 годзе. Родапачынальнікам новага сямейства малатанажных грузавікоў стаў кампактны 1,75-тонны бескапотавы фургон L319D з апорным кузавам.

Попыт на недарагі, манеўраны і эканамічны аўтамабіль апынуўся настолькі высокім, што ў 1958 годзе яго серыйная вытворчасць была разгорнута на былым заводзе фірмы Auto Union у Дзюсельдорфе.

У 1963 годзе аўтамабілі атрымалі новыя пазначэнні ў адпаведнасці з новай сістэмай нумерацыі: L319 быў перайменаваны ў L407, а L319D — L405.

У студзені 1967 на змену прыйшло новае сямейства — T2. У агульнай колькасці было прададзена 123.234 адзінкі. Акрамя таго, завод адгрузіў амаль 19.000 камплектаў дэталяў для зборкі ў Іспаніі[2].

Канструкцыя[правіць | правіць зыходнік]

У канструкцыі падлогі мадэлі L 319 была ўжытая асобная, цвёрдая на скручванне рама, якая складаецца з папярочных і падоўжных бэлек. Гэтая рама дазваляла ўсталёўваць кузавы для любых відаў грузаў. Дзве ссоўныя дзверы ў L319 спрашчалі пагрузку / разгрузку ў таўханіне гарадскіх цэнтраў. Бартавыя варыянты і шасі з кабінай забяспечваліся ланжаронавай рамай. Аўтобус прапаноўваўся ў варянтах ад 10 да 18 пасадачных месцаў.

Дызайн адрозніваўся своеасаблівай знешнасцю з эліпсападобнымі фарамі і прасунутымі наперад пярэднімі коламі.

Усталёўка ўсяго сілавога блока і пярэдняга маста ажыццяўлялася на дадатковым падрамніку. Дызельны рухавік ОМ636 (1767 см³, 43 к.с.) быў запазычаны ў легкавой серыі 180D. З 1957 г. на мадэлі L319 ўсталёўваўся 1,9-літровы бензінавы карбюратарны рухавік ў 65 к.с. ад легкавой серыі 190. З 1961 года іх магутнасць узрасла да 50 і 68 к.с. адпаведна.

Амаль 90 адсоткаў O319-х былі абсталяваныя дызельным рухавіком[1].

Усе машыны гамы 319 абсталёўваліся сінхранізаванай 4-ступеністай скрынкяй перадач, гіпоіднай галоўнай перадачай, неразрэзным мастом на ліставых рысорах, гідрапрывадам тармазоў і рэечным рулявым механізмам. У дызельным варыянце выдатак паліва складаў 8,5 л на 100 км.

Тэхнічныя характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

Мадэль: L319D L319
Выпуск: 1955–1967 1957–1967
Рухавік: OM 636 M 121
Тып рухавіка: Чатырох-цыліндравы чатырохтактны рухавік з вадзяным астуджэннем.
Аб'ём, см³: 1767 1897
Магутнасць пры аб / хв : 32 кВт (43 к.с.) пры 3500 48 кВт (65 к.с.) пры 4500
Каробка перадач: Чатырохступеністая, механічная
Памеры Д × Ш: 4820 мм х 2080 мм
Колавая база: 2850 мм
Максімальная хуткасць: 80 км/г 95 км/г

Зноскі



Грузавыя аўтамабілі Mercedes-Benz з 1950 года па цяперашні час.
1950-я 1960-я 1970-я 1980-я 1990-я 2000-я 2010-я
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2
L206 MB 100 Vito (W638) Vito (W639)
T1 Sprinter (W901) Sprinter (W906)
L 319 T2 (першае пакаленне) T2 (другое пакаленне) Vario
L 3250 LN1 LN2 Atego
L 5000 Kurzhauber Econic
LP (LP333) NG SK Axor
L 6600 Kurzhauber Zetros
LP NG SK Actros