Schistocerca gregaria

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Schistocerca gregaria
Desert.locust.arp.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Schistocerca gregaria

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  7010
EOL  856283

Schistocerca gregaria — від роду Schistocerca сямейства Сапраўдныя саранчовыя (Acrididae) падсямейства Cyrtacanthacridinae. Шкоднік сельскагаспадарчых культур у Афрыцы, Азіі і на Блізкім Усходзе, які прыносіць сур’ёзны ўрон сельскай гаспадарцы ўжо на працягу некалькіх тысячагоддзяў. З’яўляецца магчыма самым небяспечным шкоднікам з усяго сямейства Сапраўдныя саранчовыя (Acrididae), у асноўным з-за крайняй пражэрлівасці, высокай хуткасці і далёкасці пералётаў калоній(руск.) бел., а таксама інтэнсіўнасці размнажэння (за год паспяваюць развіцца 2-5 пакаленняў). Асабліва моцна ад шкодніцтва гэтага віду пакутуюць краіны, дзе сельская гаспадарка, у прыватнасці ўраджайнасць сельскагаспадарчых культур, аказвае вялікі ўплыў на эканамічную абстаноўку і харчовую бяспеку(руск.) бел..

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Субтрапічная і трапічная зоны Афрыкі, Аравійскі паўвостраў і Індастан.

Спосаб жыцця[правіць | правіць зыходнік]

Аддае перавагу цепламу клімату і пясчаным глебам. Пры багацці ежы вядзе адзіночны спосаб жыцця, але пры дэфіцыце корму ўтварае велізарныя калоніі (якія налічваюць дзесяткі мільёнаў асобін), якія пачынаюць актыўны пошук багатых ежай тэрыторый. Калоніі здзяйсняюць пералёты ў асноўным раніцай ці вечарам, на адлегласці да 100 км.

Харчаванне[правіць | правіць зыходнік]

Харчуецца рознымі (у тым ліку сельскагаспадарчымі) травамі, хмызнякамі, дрэвамі, ядучы іх лісце, сцеблы, кветкі і плады. У сярэднім за дзень кожная асобіна з’ядае колькасць корму роўную яе вазе.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Abdin, A. Stein & A. van Huis. Spatial distribution of the desert locust, Schistocerca gregaria, in the plains of the Red Sea coast of Sudan during the winter of 1999. — 2001.
  • Ceccato, P., K. Cressman, A. Giannini, S. Trzaska. The desert locust upsurge in West Africa (2003—2005): Information on the desert locust early warning system and the prospects for seasonal climate forecasting. — 2007. — С. Intl J Pest Management 53(1): 7-13..
  • Cressman, K. Current methods of desert locust forecasting at FAO. — Bulletin OEPP/EPPO Bulletin, 1996. — С. 26: 577—585.
  • Cressman, K. The use of new technologies in Desert Locust early warning. Outlooks on Pest Management (April, 2008). — 2008. — С. 55-59.
  • Symmons, P. & A. van Huis. Desert Locust Control campaign studies: operations guidebook. — Wageningen University, 1997. — 167 pp. & CD-Rom, 19 floppy disks с.
  • Van Huis, A. Desert locust control with existing techniques: an evaluation of strategies. — 1994. — 132 с. — ISBN ISBN 90-6754-364-0.
  • Van Huis, A. Desert locust plagues. — Endeavour, 1995. — С. 19(3): 118—124..
  • Van Huis, A. Can we prevent desert locust plagues? In: New strategies in locust control. — Basel: Birkhäuser Verlag, 1997. — С. 453—459. — 522 с.
  • Van Huis, A., K. Cressman, J. Magor. Preventing desert locust plagues: optimizing management interventions. Entomologia Experimentalis et Applicata. — 2007. — С. 122: 191—214.
  • Vallebona C, Genesio L, Crisci A, Pasqui M, Di Vecchia A, Maracchi G. Large-scale climatic patterns forcing desert locust upsurges in West Africa // CLIMATE RESEARCH. — 2008. — № 37. — С. 35-41. — ISSN 1616—1572.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]