Xian H-6

Xian H-6
Xian H-6
	; Xian H-6K (2011 год)
Тып	Стратэгічны бамбардзіроўшчык
Распрацоўшчык	КБ Тупалева (арыгінальны самалёт)
Вытворца	Xi’an Aircraft Industrial Corporation
Першы палёт	верасень 1959
Канец эксплуатацыі	1991
Эксплуатанты	Кітай
Адзінак выраблена	больш за 250
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Сиань H-6 (кіт. трад. 轟-6, спр. 轰-6, піньінь Hōng-6, пал.^[ru] Хун-6, от кіт. спр. 轰炸机, піньінь hōng zhà jī, пал.^[ru] хун чжа цзы, літаральна: «бамбардзіроўшчык») — кітайская ліцэнзійная копія савецкага рэактыўнага бамбардзіроўшчыка Ту-16. Выпускаўся фірмай "Xi'an Aircraft Industrial Corporation". Ліцэнзійная копія знятая з узбраення. Вядзецца серыйная вытворчасць глыбока мадэрнізаванага сямейства H-6K, таксама працягваюць службу састарэлыя мадыфікацыі H-6M, H-6G, а таксама версіі пераробленыя ў палівазапраўшчыкі. На ўзбраенні ВПС і ВМС НВАК знаходзіцца звыш 230 самалётаў.

Бамбардзіроўшчык з'яўляецца носьбітам ядзернай і гіпергукавой зброі.

Гісторыя

Пасля падпісання Кітайска-Савецкага дагавора аб дружбе ў верасні 1957 года СССР вырашыў дапамагчы Кітаю ў будаўніцтве завода па вытворчасці сярэдніх бамбардзіроўшчыкаў і пагадзіўся дазволіць Кітаю вырабляць бамбардзіроўшчык Ту-16. Згодна з пагадненнем паміж СССР і Кітаем, у тым жа годзе СССР прадаставіў Кітаю два гатовыя Ту-16А ў якасці прататыпаў; адзін быў разабраны для даследаванняў, а другі перададзены авіяцыйнаму заводу Сіань для разборкі і аналізу спецыфікацый вытворчых формаў. Затым СССР прадаставіў адзін гатовы самалёт Ту-16 і адзін разабраны самалёт Ту-16 для кітайскай зборкі. СССР таксама прадаставіў розныя нарыхтоўкі кампанентаў і сыравіну для кітайскай апрацоўкі і вытворчасці. Кітай пачаў унутраную вытворчасць на Харбінскім авіяцыйным заводзе і Сіаньскім авіяцыйным заводзе.

У 1959 годзе СССР прадаставіў Кітаю поўны камплект тэхнічных чарцяжоў і дадзеных па Ту-16. У верасні 1959 года Ма Фэншань быў прызначаны галоўным канструктарам бамбардзіроўшчыка H-6. У верасні 1959 года першы Ту-16, сабраны з дэталяў на Харбінскім авіяцыйным заводзе, здзейсніў свой першы палёт.

Мадыфікацыі

Xian H-6 — ліцэнзійная копія Ту-16. Выкарыстоўваўся для першага паветранага тэрмаядзернага выбуху (Лаб-Нор, 14 мая 1965 года);
Xian H-6A — бамбардзіроўшчык-носьбіт тэрмаядзернай зброі. Замяняецца на мадыфікацыю H-6N^[1]
Xian H-6B — выведвацельны варыянт
Xian H-6C (H-6III) — варыянт з апаратурай РЭБ
Xian H-6D (H-6IV) — носьбіт супрацькарабельных ракет «Шанью». Потым мадэрнізаваны пад дзве звышгукавыя супрацькарабельныя ракеты «Хайін-3» ці 4 звышгукавых «Фейлон-2». Распрацоўваецца варыянт для 4 супрацькарабельных ракет «Інцзы-8».^[2]
Xian H-6E — бамбардзіроўшчык з удасканаленай авіёнікай (у страі ВПС з 1980-х)
Xian H-6F — мадэрнізаваныя H-6A і H-6C.
Xian H-6G — выкарыстоўваўся для навядзення крылатых ракет. Можа несці WZ-8.
Xian H-6H — носьбіт 2 стратэгічных крылатых ракет (няма бамбалюка і сістэм РЭБ ). Можа несці WZ-8.
Xian H-6M — носьбіт стратэгічных крылатых ракет з сістэмай прытрымлівання мясцовасці і чатырма кропкамі падвескі пад крылом (няма бамбалюка і сістэм РЭБ). Ёсць інфармацыя аб аднаўленні вытворчасці гэтага варыянту з пачатку 2006 года.
Xian HD-6 (Hongzhaji Dian-6) — самалёт радыёэлектроннай барацьбы.

На ўзбраенні

Складаецца на ўзбраенні

ВПС КНР — больш 50 H-6K, 70 H-6H/M і 10 H-6U станам на 2016 год
ВМФ КНР — 14 H-6, 30 H-6G і 3 H-6DU станам на 2016 год

Складаўся на ўзбраенні

Егіпет. Пасля 1973 года для ВПС былі закуплены разам з запчасткамі для ўжо эксплуатуемых Ту-16. Спісаны да 2000 года.

Ірак. 4 H-6D закуплены для ВПС перад перед Ірана-іракскай вайной. Знішчаны пад час вайны ў Персідскім заліве ў 1991 годзе.

Спасылкі

↑ {{{загаловак}}}(англ.). — 2022. Архівавана з першакрыніцы 25 лістапада 2022.
↑ H-6 Medium Bomber (нявызн.). Sinodefence.com (26 лістапада 2005). Архівавана з першакрыніцы 17 чэрвеня 2012. Праверана 16 студзеня 2007.

[Ashley-1] {{{загаловак}}}(англ.). — 2022. Архівавана з першакрыніцы 25 лістапада 2022.

[sinodefence-2] H-6 Medium Bomber (нявызн.). Sinodefence.com (26 лістапада 2005). Архівавана з першакрыніцы 17 чэрвеня 2012. Праверана 16 студзеня 2007.

[1]

[2]