Амон (цар іўдзейскі): Розніца паміж версіямі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Змесціва выдалена Змесціва дададзена
др Чаховіч Уладзіслаў перанёс старонку Амон, цар іудзейскі у Амон, цар іўдзейскі
др clean up, replaced: а у → а ў, ''' - → ''' —, н. э. → н.э., }}) - → }}) —, Іудзей → Іўдзей (7) using AWB
Радок 1: Радок 1:
[[Выява:Amon rex.jpg|thumb|200px|Цар Амон на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, [[1553]]]]
[[Выява:Amon rex.jpg|thumb|200px|Цар Амон на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, [[1553]]]]
'''Амон''' - ({{lang-he|אָמוֹן}}, {{lang-el|Αμων}}; {{lang-la|Amon}}) - чатырнаццаты цар [[Іудзейскае царства|Іўдзейскага царства]], сын [[Манасія, цар іудзейскі|Манасіі]]. Заняў пасаду ва ўзросце 22 гадоў і кіраваў на працягу 2 год. Гады яго кіравання - з 643 па 641 гг. да н.э. Увайшоў у гісторыю як ганебны цар.
'''Амон''' ({{lang-he|אָמוֹן}}, {{lang-el|Αμων}}; {{lang-la|Amon}}) чатырнаццаты цар [[Іўдзейскае царства|Іўдзейскага царства]], сын [[Манасія, цар іўдзейскі|Манасіі]]. Заняў пасаду ва ўзросце 22 гадоў і кіраваў на працягу 2 год. Гады яго кіравання - з 643 па 641 гг. да н.э. Увайшоў у гісторыю як ганебны цар.


Названы ў гонар [[Старажытны Егіпет|егіпецкага]] бога [[Амон]]а, яго маці была Мешулемеф. Згодна [[Біблія|Бібліі]] працягваў [[язычніцтва|язычніцкую]] практыку свайго бацькі, хадзіў шляхамі свайго бацькі, пакланяўся і служыў ідалам. Згодна [[Талмуд]]у Амон спаліў [[Тора|Тору]], забараніў служэнне ў [[Іерусалімскі Храм|Храме]], у якім з-за бяздзейнасці на алтары з'явілася павуцінне, і такім чынам моцна грашыў. Такую ж сітуацыю падае і [[Іосіф Флавій]], апісваючы Амона як грахоўнага цара.
Названы ў гонар [[Старажытны Егіпет|егіпецкага]] бога [[Амон]]а, яго маці была Мешулемеф. Згодна [[Біблія|Бібліі]] працягваў [[язычніцтва|язычніцкую]] практыку свайго бацькі, хадзіў шляхамі свайго бацькі, пакланяўся і служыў ідалам. Згодна [[Талмуд]]у Амон спаліў [[Тора|Тору]], забараніў служэнне ў [[Іерусалімскі Храм|Храме]], у якім з-за бяздзейнасці на алтары з'явілася павуцінне, і такім чынам моцна грашыў. Такую ж сітуацыю падае і [[Іосіф Флавій]], апісваючы Амона як грахоўнага цара.


Пасля двух гадоў валадарства супраць Амона саставілі змову яго паслугачы. Ён быў забіты, а яго месца заняў васьмігадовы сын [[Іасія, цар іудзейскі|Іасія]]. Адной з прычын змовы даследчыкі называюць незадаволенасць Асірыйскім прыгнётам на Іўдзею. Аднак пасля таго, як Іасія стаў царом, забойцы Амона сталі непапулярны ў краіне і былі пакараны смерцю.
Пасля двух гадоў валадарства супраць Амона саставілі змову яго паслугачы. Ён быў забіты, а яго месца заняў васьмігадовы сын [[Іасія, цар іўдзейскі|Іасія]]. Адной з прычын змовы даследчыкі называюць незадаволенасць Асірыйскім прыгнётам на Іўдзею. Аднак пасля таго, як Іасія стаў царом, забойцы Амона сталі непапулярны ў краіне і былі пакараны смерцю.


Час, у які кіраваў Амон, характарызуецца палітычнымі зменамі на [[Блізкі Усход|Блізкім Усходзе]]. Магутная [[Асірыя]] пачала губляць сваю дамінуючую ролю ў рэгіёне. На усходзе - [[Вавілон]], а на поўдні - Егіпет, сталі набіраць палітычную моц. У такім палітычным вакууме для невялікіх дзяржаў, як Іўдзея, утварылася выдатная магчымасць праводзіць уласную палітыку без знешняга ўмяшання.
Час, у які кіраваў Амон, характарызуецца палітычнымі зменамі на [[Блізкі Усход|Блізкім Усходзе]]. Магутная [[Асірыя]] пачала губляць сваю дамінуючую ролю ў рэгіёне. На ўсходзе - [[Вавілон]], а на поўдні - Егіпет, сталі набіраць палітычную моц. У такім палітычным вакууме для невялікіх дзяржаў, як Іўдзея, утварылася выдатная магчымасць праводзіць уласную палітыку без знешняга ўмяшання.
{{Цар іудзейскі
{{Цар іўдзейскі
|
|
|643 – 641 да н. э.
|643 – 641 да н.э.
|
|
|before=[[Манасія, цар іудзейскі|Манасія]] <br>''Менашэ''
|before=[[Манасія, цар іўдзейскі|Манасія]] <br>''Менашэ''
|after=[[Іасія, цар іудзейскі|Іасія]] <br>''Іошыяу''
|after=[[Іасія, цар іўдзейскі|Іасія]] <br>''Іошыяу''
}}
}}
{{Цары Ізраіля і Іудзеі}}
{{Цары Ізраіля і Іудзеі}}


[[Катэгорыя:Асобы]]
[[Катэгорыя:Асобы]]
[[Катэгорыя:Цары іудзейскія]]
[[Катэгорыя:Цары іўдзейскія]]

Версія ад 00:35, 12 ліпеня 2013

Цар Амон на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553

Амон — (іўр.: אָמוֹן, грэч. Αμων; лац.: Amon) — чатырнаццаты цар Іўдзейскага царства, сын Манасіі. Заняў пасаду ва ўзросце 22 гадоў і кіраваў на працягу 2 год. Гады яго кіравання - з 643 па 641 гг. да н.э. Увайшоў у гісторыю як ганебны цар.

Названы ў гонар егіпецкага бога Амона, яго маці была Мешулемеф. Згодна Бібліі працягваў язычніцкую практыку свайго бацькі, хадзіў шляхамі свайго бацькі, пакланяўся і служыў ідалам. Згодна Талмуду Амон спаліў Тору, забараніў служэнне ў Храме, у якім з-за бяздзейнасці на алтары з'явілася павуцінне, і такім чынам моцна грашыў. Такую ж сітуацыю падае і Іосіф Флавій, апісваючы Амона як грахоўнага цара.

Пасля двух гадоў валадарства супраць Амона саставілі змову яго паслугачы. Ён быў забіты, а яго месца заняў васьмігадовы сын Іасія. Адной з прычын змовы даследчыкі называюць незадаволенасць Асірыйскім прыгнётам на Іўдзею. Аднак пасля таго, як Іасія стаў царом, забойцы Амона сталі непапулярны ў краіне і былі пакараны смерцю.

Час, у які кіраваў Амон, характарызуецца палітычнымі зменамі на Блізкім Усходзе. Магутная Асірыя пачала губляць сваю дамінуючую ролю ў рэгіёне. На ўсходзе - Вавілон, а на поўдні - Егіпет, сталі набіраць палітычную моц. У такім палітычным вакууме для невялікіх дзяржаў, як Іўдзея, утварылася выдатная магчымасць праводзіць уласную палітыку без знешняга ўмяшання.