Танкавы таран

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі

Танкавы тара́н — тактычны прыём танкавага бою, прызначаны для вывядзення са строю бранятэхнікі праціўніка шляхам сутыкнення. Таран прыводзіць, як правіла, да перакульвання або абязрушвання бранятэхнікі (страты гусеніцы — у выпадку танк або САУ)[1].

Першы ў свеце танкавы таран здзейсніў лейтэнант Сямён Кузьміч Асадчы 29 кастрычніка 1936 года у час грамадзянскай вайны ў Іспаніі. У складзе роты П. М. Армана каля пасёлкаў Сесенья і Эсківіяс (30 км на поўдзень ад Мадрыда) камандзір танкавага ўзвода лейтэнант С. К. Асадчы[2] сутыкнуў сваім Т-26 у лагчыну італьянскую танкетку «Ансальда»[3].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Лосик О. А. Немного о танковых таранах // Военные Знания. — 1996.
  2. Португальский Р. М. Первые и впервые. — М., ДОСААФ, 1988. стр.101
  3. Ибрагимов Д. С. Впервые танки против танков / Противоборство. — М.: ДОСААФ, 1989.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]