Удзельнік:Leszek Jańczuk

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Удзельнік:Лешек Яньчук)
Перайсці да: рух, знайсці
Вікіпедыя:Вавілон
be-2 Нядрэнна ведаю беларускую мову.
pl-4 Ten użytkownik posługuje się językiem polskim prawie jak językiem ojczystym.
ru-3 Этот участник свободно владеет русским языком.
en-3 This user is able to contribute with an advanced level of English.
uk-2 Користувач може робити внесок українською мовою на середньому рівні.
de-2 Dieser Benutzer hat fortgeschrittene Deutschkenntnisse.
fr-2 Cet utilisateur peut contribuer avec un niveau intermédiaire en français.
Пошук удзельнікаў па мовах
BlackTeaWithLemon.jpg
Interwiki accounts
Commons-logo.svg Commons

Спакойна і павольна, як у зачарованым сне, утуліўшыся ў балоты, нясе Прыпяць сухадоламу Дняпру сваю багатую даніну. Не спяшаецца яна выносіць дабро палескіх балот. А яго так многа, што ўсё роўна, спяшайся не спяшайся, а гэтай работы ёй хопіць на доўгія гады. Можа, і надзею страціла яна вынесці хоць калі-небудзь гэта мора цёмна-ружовай вады з неабсяжных балот Палесся, і з гэтай прычыны яна такая павольная і флегматычная. Вось толькі тады, калі разгуляецца вецер над зялёнаю шчэццю лясоў, над круглымі купамі-шапкамі кучаравай лазы, над бародаўкамі-купінамі жорсткай асакі, тады яна няветла пахмурнее, задрыжыць, затрасецца тысячамі хваль і сярдзіта шпурляе чаўны і чайкі-душагубкі ды голасна ўсхліпвае ў прыбярэжных чаратах, як маці ўскрай магілы, дзе пахаваны яе дзеці. I дзед Талаш не адважваецца тады ад'язджаць на сваім чоўне на сярэдзіну Прыпяці.

Затое ж як лагодна і ўтульна разляжацца яна ў мяккіх берагах, калі супакоіцца вецер, а над Палессем рассыплецца сонца мільярдамі залатых крупак святла!

Спакой і цішыня пануюць тады над зялёнымі аксамітамі балот і лясоў. Бліскучаю сталёваю стужкаю ззяе Прыпяць, і толькі ў глыбозных чорных буктах яе плёскаюцца самы, узнімаючы срэбныя кругі-абручы. А дзед Талаш, пазіраючы на гэтыя забаўкі самоў, ссуне з ілба на патыліцу саламяны капялюш, скажа сам сабе: "О, згінь твая маты! Ось пачапіць бы цябе, завалу!"

Спакойна і павольна, як у зачарованым сне, цякло і само жыццё на Палессі, а водгулле ўсяго таго, што дзеялася на свеце, далятала сюды ў прыглушаных прасторамі Палесся тонах або з такімі напластаваннямі людской фантазіі, што ўжо трудна было вылушчыць з іх зерне праўды..

Якуб Колас, „Дрыгва”


Мой уклад

Правая Лясная, Лутоўня, Нараўка, Белавежа, Цар-дуб,

Галандская мова

Сінайскі кодэкс, Александрыйскі кодэкс, Ватыканскі кодэкс,

Лобсанг Сангай