Олуф II

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Олуф II Харальдсен (дацк.: Oluf II Haraldsen, пам. 1141) — дацкі анты-кароль-бунтар, кіраўнік Сконэ з 1139 года.

Олуф — сын Харальда Дзіды, унук дацкага караля Эрыка I. Дзядзька Олуфа Эрык II забіў Харальда і 6 яго сыноў, за выключэннем Олуфа. Пасля беспаспяховай спробы атрымаць прастол па спадчыне Олуф у 1139 годзе абвясціў сябе каралём Сконэ. Змагаўся супраць дацкага караля Эрыка III. Падчас грамадзянскай вайны здзяйсняў набегі на тэрыторыю Даніі, падчас аднаго з якіх забіў біскупа Роскіле, за што быў адлучаны Папам Інакенціем II ад царквы. У 1143 годзе Эрык III арганізаваў паход у Сконэ, падчас якога забіў Олуфа.