Парушэнне слыху

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Парушэнне слыху
International Symbol for Deafness.jpg
Міжнародны знак глухаты
МКХ-10 H90.90.-H91.91.
МКХ-9 389389
DiseasesDB 19942 19942
MeSH D034381 D034381

Глухата, Парушэнне слыху — поўнае (глухата) або частковае (глухаватасць) зніжэнне здольнасці выяўляць і разумець гукі. На парушэнне слыху можа пакутаваць любы арганізм, здольны ўспрымаць гукі. Гукавыя хвалі адрозніваюцца па частаце і амплітудзе. Страта здольнасці выяўляць некаторыя (ці ўсе) частоты або няздольнасць адрозніваць гукі з нізкай амплітудай, называецца парушэннем слыху.

Выклікаецца шырокім спектрам біялагічных і экалагічных фактараў. Прычынамі могуць быць захворвання ўнутранага вуха і слыхавых нерваў, запаленне сярэдняга вуха ці некаторыя інфекцыйныя хваробы — менінгіт, грып і інш; часам — траўма або працяглае ўздзеянне моцнага шуму і вібрацыі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]