Бакеліт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Тэлефонны апарат у корпусе з бакеліта. 1931 г.

Бакеліт (ад імя бельгійскага хіміка і вынаходніка Леа Бакеланда) — прадукт полікандэнсацыі фенолу з фармальдэгідам ў прысутнасці шчолачнага каталізатара. Выкарыстоўваецца ў якасці злучальніка ў вытворчасці абразіўных вырабаў халоднага і гарачага прэсавання і вальцавання, а таксама для іншых тэхнічных мэтаў. Бакеліт раствараецца ў спірце, пры працяглым награванні пераходзіць у нерастваральную і неплаўкую форму. Гэтая ўласцівасць бакеліта выкарыстоўваецца пры вырабе пластычных мас. Спіртавыя растворы бакеліта ўжываюць як лакі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • БЭ ў 18 тамах. Т.2, Мн., 1996, С.229

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]