Нацыянальная бібліятэка Францыі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Нацыянальная бібліятэка Францыі
Авальная зала ў старым будынку бібліятэкі на вуліцы Рышэльё
Авальная зала ў старым будынку бібліятэкі на вуліцы Рышэльё

Каардынаты: 48°50′00.96″ пн. ш. 2°22′32.88″ у. д. / 48.8336, 2.3758 (G) (O) (Я)48°50′00.96″ пн. ш. 2°22′32.88″ у. д. / 48.8336, 2.3758 (G) (O) (Я)

Месцазнаходжанне

Flag of France.svg Францыя, Парыж

Збор
Памер збору

31 млн адзінак[1] (14 млн кніг[2])

Доступ і карыстанне
Колькасць чытачоў

1,3 млн у год[3]

Іншая інфармацыя
Бюджэт

€254 млн[4]

Супрацоўнікі

2 651[5]

Нацыянальная бібліятэка Францыі (Парыж)
Нацыянальная бібліятэка Францыі
Нацыянальная бібліятэка Францыі
Вэб-сайт

http://www.bnf.fr/

Нацыянальная бібліятэка (фр. Bibliothèque Nationale або BNF) — самы багаты збор франкамоўнай літаратуры ў свеце і самая буйная бібліятэка ў Францыі. Адна з найбуйнейшых бібліятэк свету. Гістарычна размяшчалася ў Парыжы на ру Рышэльё (адразу за Пале-Раяль) у ансамблі будынкаў XVII стагоддзя, пабудаваных па праекце Мансара для кардынала Мазарыні і пашыраных пасля 1854. Цяпер гэты ансамбль захоўвае толькі малую, але самую каштоўную частку дзяржаўнай бібліятэкі - Кабінет медалёў і манускрыпты. Асноўная бібліятэчнае сховішча пабудавана ў 13-й акрузе, гэта чатыры вышынныя вежы на левым беразе Сены, узведзеныя ў форме разгорнутых кніг; сховішча носіць імя Франсуа Мітэрана. У БНФ працуюць 2700 чал., з іх 2500 чал. - поўны дзень.

Спіс будынкаў, якія належаць НБФ, у Парыжы і правінцыі:

  • сховішча манускрыптаў і старадаўніх кніг у будынку Рышэльё/Лувуа (site Richelieu/Louvois) у 2-ай акрузе змяшчае 12000000 малюнкаў і гравюр, 890 тыс. карт і планаў, 530 тыс. манет;
  • галоўнае сховішча ў новым ансамблі будынкаў Тальбіяк або Франсуа-Мітэран (site François-Mitterrand (Tolbiac)) у 13-й акрузе;
  • Арсенал (site de l'Arsenal) у 4-й акрузе;
  • Бібліятэка-музей Оперы Гарнье (Bibliothèque-musée de l'Opéra) у 9-й акрузе;
  • на Страсбургскім бульвары (site du boulevard de Strasbourg) у 10-й акрузе;
  • дом Жана Вілара (Jean Vilar) у Авіньёне;
  • тэхнічная частка ў Бюсі-Сен-Жорж (Bussy-Saint-Georges);
  • тэхнічная частка ў Сабле-сюр-Сарта (Sablé-sur-Sarthe).

Кароткая гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Нацыянальная бібліятэка Францыі — адна з самых старых у Еўропе. Каралеўская бібліятэка існавала ў Луўры яшчэ пры Карле V (кіраваў у 1364—1380 гг.) і налічвала 1200 рукапісаў. З часам ад гэтага збору амаль нічога не засталося, таму Людовік XI быў прымушаны пачынаць стварэнне палацавага кнігасховішча ад самага пачатку. Францыск I загадаў дастаўляць у бібліятэку па асобніку кожнай кнігі, які друкаваўся ў Францыі, а ў 1544 г. вывез увесь збор з Луўра ў Фантэнбло.

У XVII стагоддзі бібліятэка вярнулася ў Парыж, а ў 1622 г. быў выдадзены першы яе каталог. Людовік XIV зрабіў бібліятэку публічнай, адкрыўшы яе для свабоднага наведвання. Сваю цяперашнюю назву бібліятэка атрымала па рашэнню Канвента ў часы Вялікай Французскай рэвалюцыі. У XIX стагоддзі намаганнямі Леапольда-Віктора Дэліля быў значна пашыраны аддзел рукапісаў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. BnF - ABC of the collections: N for Numerous (англ.)  (8 красавіка 2010). Праверана 15 ліпеня 2010.
  2. BnF - La BnF en chiffres - Collections (фр.)  (2008). Праверана 14 ліпеня 2010.
  3. BnF - La BnF en chiffres - Publics (фр.)  (14 кастрычніка 2009). Праверана 14 ліпеня 2010.
  4. BnF - La BnF en chiffres - Budget (фр.)  (14 кастрычніка 2009). Праверана 14 ліпеня 2010.
  5. BnF - La BnF en chiffres - Personnels (фр.)  (31 кастрычніка 2006). Праверана 14 ліпеня 2010.