Конус

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Прамы кругавы конус.
Усечаны кругавы конус.

Конус (ад стар.-грэч.: κώνος «шышка») — цела, атрыманае аб'яднаннем ўсіх прамянёў, што зыходзяць з адной кропкі (вяршыні конусу) і якія праходзяць праз плоскую паверхню. Часам конусам называюць частку такога цела, атрыманую аб'яднаннем ўсіх адрэзкаў, якія злучаюць вяршыню і кропкі плоскай паверхні (апошнюю ў такім выпадку называюць асновай конусу, а конус называюць абапіраным на дадзенае аснаванне). Гэтак жа можна сказаць што гэта цела, атрыманае пры кручэнні прамавугольнага трыкутніка вакол аднаго з яго катэтаў.