Кулямёт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Салдат цаляе з кулямёту M60.

Кулямё́т — аўтаматычная зброя якая ўсталёўваецца пры стральбе на спецыяльна сканструяваную для яго апору для паразы наземных, паветраных і марскіх цэляў. Вынайдзены ў 1883 г. амерыканцам Хайрамам Максімам. Упершыню быў выкарыстаны брытанскімі войскамі падчас задушэння махдыйскага паўстання ў Судане.

Адрозніваюць кулямёты ручныя (з сошкай), станкавыя (на трынозе, станку або лафеце), адзіныя, што выкарыстоўваюцца ў абодвух варыянтах. Па выкарыстанні — пяхотныя, зенітныя авіацыйныя, танкавыя і інш.

Стральба з кулямёту M240.

Па калібру кулямёты падзяляюцца на кулямёты малага (да 6.5 мм), сярэдняга (ад 6.5 да 9 мм) і вялікага (ад 9 да 14.5 мм) калібру. Кулямёты, як правіла, адносяцца да катэгорыі пісталетаў-аўтаматаў ці аўтагармат. Пісталеты-кулямёты з'яўляюцца ручной невялікай партатыўнай аўтаматычнай зброяй для асабістай аховы або стральбы ў блізкім баі. Розніца паміж кулямётамі і аўтагарматамі заснавана на калібры, гэта значыць аўтагарматы выкарыстоўваюць калібар памерам большым за 16 мм[1].

Кулямёт быў вынайдзены ў 1883 годзе амерыканцам Хайрэмам Стывенсам Максімам. Упершыню ён быў выкарыстаны брытанскімі войскамі падчас здушэння махдзійскага паўстання ў Судане.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Форд Р. Адский косильщик. Пулемет на полях сражений XX века / Роджер Форд; пер. с англ. В. М. Феоклистовой. — М.: Эксмо, 2006. — 400 с: ил.


Cite error: Для існуючага тэга <ref> не знойдзена адпаведнага тэга <references/>