Кулямёт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Салдат цаляе з кулямёту M60.

Кулямё́т — аўтаматычная зброя якая ўсталёўваецца пры стральбе на спецыяльна сканструяваную для яго апору для паразы наземных, паветраных і марскіх цэляў. Вынайдзены ў 1883 г. амерыканцам Хайрамам Максімам. Упершыню быў выкарыстаны брытанскімі войскамі падчас задушэння махдыйскага паўстання ў Судане.

Адрозніваюць кулямёты ручныя (з сошкай), станкавыя (на трынозе, станку або лафеце), адзіныя, што выкарыстоўваюцца ў абодвух варыянтах. Па выкарыстанні — пяхотныя, зенітныя авіацыйныя, танкавыя і інш.

Стральба з кулямёту M240.

Па калібру кулямёты падзяляюцца на кулямёты малага (да 6.5 мм), сярэдняга (ад 6.5 да 9 мм) і вялікага (ад 9 да 14.5 мм) калібру.

Гл. таксама [правіць]

Літаратура [правіць]

  • Форд Р. Адский косильщик. Пулемет на полях сражений XX века / Роджер Форд; пер. с англ. В. М. Феоклистовой. — М.: Эксмо, 2006. — 400 с: ил.