Пішчаль

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Пішча́ль (магчыма, усходнесл. пишталь, пищаль): агульная назва, якой на землях Русі азначалі ранейшыя ўзоры агнястрэльнай зброістрэльбы і гарматы; вядомая і ў іншых мовах.

Назва, за зброяй, з'явілася ў канцы 14 ст., і ўжывалася да 18 ст. (кнотавыя і крамянёвыя ручныя пішчалі; назва гармат ужывалася да 17 ст.). У старабеларускіх дакументах назва ўжывалася, напрыклад, у 1490-х гг. Падобная назва вядомая ў польскіх крыніцах: так, польская пяхота мела ў кан. 14 — пач. 15 ст. лёгкія гакаўніцы і пішчалі (piszczel), якія апісваюцца як «зброя, лягчэйшая за гакаўніцу»[1].

Назва, відаць, паходзіць ад усходнесл. і старабел. пишталь, пищаль, пищалка, писчалка «духавы музычны інструмент з высокім гучаннем, дудачка». Падобныя назвы муз. інструментаў сустракаюцца і ў іншых славянскіх мовах: у славенскай, харвацкай, польскай, украінскай і інш.[2]

Такой назвай азначаліся, напрыклад:

Зноскі

  1. Кабельскі, С.32,33.
  2. Гл. Этымалагічны і Гістарычны (Т.24, С.337) слоўнікі бел. мовы.

Літ.:

Военный энциклопедический словарь, 1983. — 863 с. : 30 л. ил. С.558.   Stanisław Kobielski. Polska broń palna, 1975. — 201 с.: іл.

Commons