Рабчык

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Рабчык
Haselhuhn-01.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Bonasa bonasia
(Linnaeus, 1758)

Сінонімы
Tetrastes bonasia
Арэал
выява
Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   677536
NCBI   64669
EOL   892334
Tetrastes bonasia

Ра́бчык ці Арабок (Tetrastes bonasia, або Bonasa bonasia) — птушка сямейства фазанавых атраду курападобных.

Пашыраны ў лясной зоне Еўропы і Азіі.

Даўжыня да 40 см, маса да 580 г. Апярэнне рабое (адсюль назва), рыжавата-шэрае з пярэсцінамі. У самцоў на галаве чубок. Крылы кароткія. Гняздуецца на зямлі. Адкладвае 6—10, зрэдку да 15 яек. Расліннаедная птушка.

На Беларусі найбольш трапляецца ў паўночных раёнах. Народная назва арабак. Аселая птушка, селіцца парамі ў вільготных лясах, асабліва па далінах рэк.

Кулінарыя[правіць | правіць зыходнік]

Мае вельмі далікатнае мяса і ў адрозненне ад большасці іншых дзікіх птушак (курапатак, цецерукоў, глушцоў) не патрабуе шпігавання і бардзіравання пры прыгатаванні. У мясе адчуваецца выразны смалісты прысмак і лёгкая «гарчынка», якія можна часткова выдаліць, вымачыўшы тушку ў халодным малацэ на працягу 1—2 гадзіны. Рабчык паспявае зварыцца ў кіпячым малацэ за 3 — 4 хвіліны, пасля чаго яго можна тушыць у масле або смятане, з садавінай і інш. Рабчыка можна тушыць і без адварвання, а таксама запякаць, папярэдне абсмажыўшы на масле або шмальцы.

Высока цаніўся і ў польскай, і асабліва ў рускай кулінарыі, у якой да пачатку XX ст. лічыўся адным з сімвалаў (напрыклад, рабчык «па-астраханску» — смажаныя на патэльні рабчыкі падаваліся халоднымі з чырвонай ікрой; катлеты Пажарскага з рабчыка і г.д.)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Самусенка Э. Р. Рабчык // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 190. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).
  • Белы А. Рабчык // Праект «Наша ежа»

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]