Сапрана

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Асноўныя вакальныя дыяпазоны
Сапрана

Сапрана (іт. soprano ад sopra - над, звыш) - высокі жаночы пеўчы голас. Працоўны дыяпазон: до першай актавы - фа - ля трэцяй актавы.

Таксама тэрмін сапрана часам ўжываецца ў дачыненні да мужчынскага вакалу - контртэнара, у найбольш высокай яго тэсітуры.

Класіфікацыя[правіць | правіць зыходнік]

  • Сапрана (фа малой актавы - агульны дыяпазон)
  • Драматычнае сапрана (сі малой актавы - да III актавы)
  • Лірыка-драматычнае сапрана (сі малой актавы - да III актавы) - здольнасць выконваць драматычныя і лірычныя партыі.
  • Лірычнае сапрана (до I актавы — до III актавы) - мяккасць тэмбру, выразнасць ў кантылене.
  • Лірыка-каларутарнае сапрана (до I актавы - мі-фа III актавы) - празрыстасць тэмбру, здольнасць выконваць лірычныя і лірыка-каларутарнае партыі; ноты галаўнога гучання.
  • Каларутарнае сапрана (до I актавы - фа-соль III актавы і вышэй) - металічная афарбоўка тэмбру, ноты галаўнога гучання; каларутарнае сапрана больш рухомае, чым лірыка-каларутарнае.

У заходняй традыцыі існуе больш «дробавая» класіфікацыя. У прыватнасці, каларутарнае сапрана падпадзяляюць на 2 падтыпы - драматычнае і лірычнае. Так, партыю Царыцы Ночы ў оперы Моцарта «Чароўная флейта» часцей аддаюць выканаўцы з драматычнай насычанасцю ў голасе, тады як Цэрбінету ў «Арыядне на Наксосе» Рыхарда Штрауса традыцыйна выконваюць лёгкія, лірычныя «каларатуры».

Шаблон:Галасы спевакоў