CD

Тып носьбіта
Назва	Compact disc read-only memory
Скарот	CD
Агульная інфармацыя
Дата распрацоўкі	1979
Распрацоўшчыкі	Philips, Sony
Памеры	120 × 1,2 мм
Ёмістасць	650—879 Мб
Хуткасць чытання (1×)	150 Кб/с (дадзеныя з CD-ROM Mode 1) 172,3 Кб/с (аўдыё з CD-DA)
Найбольшая хуткасць чытання	72× (10,8 Мб/с)
Тэрмін службы	10—50 лет

CD (англ.: compact disc) — разнавіднасць аптычнага носьбіта інфармацыі з дадзенымі, даступнымі толькі для чытання. Мае выгляд пластыкавага дыска з адтулінай у цэнтры, працэс чытання з якога ажыццяўляецца з дапамогай лазера. Дыск першапачаткова меркаваўся для захоўвання музыкі(вядомы як CD-Audio), пасля ён быў дапрацаваны для захоўвання і іншых лічбавых дадзеных (файлаў) у двайковым выглядзе (г. зв. CD-ROM — англ.: Compact Disc Read Only Memory, кампакт-дыск толькі з магчымасцю чытання.

У далейшым з'явіліся кампакт-дыскі не толькі з магчымасцю чытання аднаразова занесенай на іх інфармацыі, але і з магчымасцю іх запісу і перазапісу (CD-R, CD-RW).

Дыскі CD-R — папулярны сродак распаўсюду праграмнага забеспячэння, камп'ютарных гульняў, мультымедыйных праграм і дадзеных. Некаторыя CD змяшчаюць адразу як камп'ютарныя дадзеныя (праграмнае забеспячэнне), даступныя толькі на камп'ютары, так і відэа і аўдыё, тэксты і малюнкі, якія можна прайграваць у CD-плэеры. Такія дыскі называюцца ўдасканаленымі (англ.: Enhanced CD).

Спасылкі

• На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме CD