Англійская мова
| Англійская | |
| Саманазва: |
English |
|---|---|
| Краіны: |
ЗША, Вялікабрытаніі, Канадзе, Аўстраліі і іншых краінах |
| Рэгіёны: |
Галоўным чынам Заходняя Еўропа, Паўночная Амерыка, Аўстралія, Азія |
| Афіцыйны статус: |
Вялікабрытаніі, ЗША, Канадзе, Аўстраліі і інш. |
| Арганізацыя, якая рэгулюе: |
— |
| Агульная колькасць носьбітаў: |
Для 340 мільёнаў з'яўляецца роднай. Для 600 мільёнаў — другой. |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя: |
??? |
|
megool Індаеўрапейская |
|
| Моўныя коды | |
| ISO 639-1: |
en |
| ISO 639-2: |
eng |
| ISO 639-3: |
eng |
| Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка | |
Англійская мова, германская мова заходнегерманскай групы.
Распаўсюджанне: Вялікабрытанія, ЗША, Аўстралія, Канада, Новая Зеландыя, шэраг іншых краінаў усіх частак свету. Колькасць носьбітаў у свеце: 309,4 млн.ч. і 508 млн.ч. з улікам англійскай як другой роднай мовы (1999); у т.л., 55 млн.ч. у Вялікабрытаніі (1984)[1].
Адна з афіцыйных і рабочых моў ААН. Статус афіцыйнай або нацыянальнай мовы: Вялікабрытанія, ЗША, Канада, Аўстралія, Новая Зеландыя, Ірландыя, Індыя, 15 краін Афрыкі (1990[2]).
Змест |
Алфавіт [правіць]
Алфавіт англійскай мовы заснаваны на лацінскім і сскладаецца з 26 літар, з іх 6 галосных і 20 зычных.
Галосныя: A, E, I, O, U, Y
Зычныя: B, C, D, F, G, H, J, K, L, M, N, P, Q, R, S, T, V, W, X, Z
Пісьменнасць [правіць]
Пісьменнасць існуе з 7—8 ст., пачаткова, да хрысціянізацыі (пачатай з 6 ст.), на аснове старажытнагерманскай рунічнай графікі, потым на аснове лацінскай графікі. Першы помнік: рунічны надпіс на Фрэнксавым куфэрку (7 ст.). Старажытныя помнікі: «Беавульф» (эпічная паэма, каля 700; захавалася ў пазнейшых спісках), «Англа-саксонская хроніка» (9 ст.), пераклад «Усясветнай гісторыі» Арозія (9 ст., пераклад караля Альфрэда); пераклад «Царкоўнай гісторыі англаў» біскупа Беды Вельмішаноўнага (9 ст.).
Дыялекты [правіць]
Сучасная англійская мова мае вялікую колькасць тэрытарыяльных дыялектаў: у Вялікабрытаніі — шатландскі, група паўночных, цэнтральных (усходне-цэнтральных і заходне-цэнтральных), паўднёвых і паўднёва-заходніх дыялектаў; у ЗША — групы дыялектаў усходне-англійская, сярэдне-атлантычная (цэнтральная), паўднёва-усходняя, сярэдне-заходняя. Дыялектныя адменнасці ў Вялікабрытаніі значна болей выразныя, чым у ЗША, дзе асновай літаратурнай нормы стаў цэнтральны дыялект.
Наяўныя амерыканскі, канадскі і аўстралійскі варыянты літаратурнай нормы адрозніваюцца ад літаратурнай англійскай мовы галоўным чынам вымаўленнем і лексікай.
Гісторыя [правіць]
Выдзяляюцца перыяды развіцця: старажытнаанглійскі (7—11 ст.; англаксонская мова), сярэднеанглійскі (12—15 ст.; сярэднеанглійская мова), ранні новаанглійскі (16—17 ст.; ранняя новаанглійская мова), новаанглійскі (з 18 ст.).
У старажытнаанглійскі перыяд мовы (гаворкі) старажытнагерманскіх плямёнаў англаў, саксаў і ютаў, якія перасяліліся на Брытанскія астравы (5—6 ст.), сфарміравалі 4 тэрытарыяльныя дыялекты: нартумбрыйскі, мерсійскі, уэсекскі, кентскі. Фарміраванне літаратурнай мовы адбылося, галоўным чынам, на аснове ўэсекскага дыялекту, з прычыны заняпаду паўночных і паўночна-усходніх земляў ад скандынаўскіх набегаў і палітычна-эканамінаму ўзмацненню Уэсекскага каралеўства (9—11 ст.). Большасць помнікаў гэтага перыяду таксама захавалася ва ўэсекскай рэдакцыі. Мовы кельцкіх народаў захаваліся пераважна ў геаграфічных назвах.
У сярэднеанглійскі перыяд, пасля нарманскага заваявання, англійская мова функцыянавала як народная, маючы 3 асноўныя дыялектныя зоны — паўночную, цэнтральную, паўднёвую. Гэты перыяд характарызаваўся значнымі змяненнямі фанетыкі і граматыкі.
У 16—17 ст. складваецца ранняя новаанглійская мова.
Гл. таксама [правіць]
- Даданы сказ часу і ўмовы англійскай мовы
- Сістэма форм выражэння часу ў англійскай мове
- Дзеясловы англійскай мовы
- Займеннікі англійскай мовы
- Неасабовыя формы дзеясловаў англійскай мовы
- Артыклі англійскай мовы
- Назоўнікі англійскай мовы
- Прыметнікі англійскай мовы
- Прыслоўі англійскай мовы
- Выклічнікі англійскай мовы
- Злучнікі англійскай мовы
- Прыназоўнікі англійскай мовы
- Памылковыя сябры перакладчыка
- Эбанікс
Зноскі
Літаратура [правіць]
- Швейцер А. Д., Ярцева В. Н. Английский язык // Лингвистический энциклопедический словарь. — М., 1990. С. 33, 34;
- Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com..
| Афіцыйныя мовы ААН | |
|---|---|
| Глядзіце: Афіцыйны сайт ААН |
| Афіцыйныя мовы Еўрапейскага Саюза | ||
|---|---|---|
| англійская | балгарская | венгерская | іспанская | грэчаская | дацкая | ірландская | італьянская | латышская | літоўская | мальтыйская | нідэрландская | нямецкая | партугальская | польская | румынская | славацкая | славенская | фінская | французская | чэшская | шведская | эстонская | ||