Рада Народных Міністраў БНР

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Рада народных міністраў БНР)
Jump to navigation Jump to search

Рада Народных Міністраў БНР — выканаўчы орган Беларускай Народнай Рэспублікі. У Раду Міністраў быў пераўтвораны Народны Сакратарыят пасля пашырэння колькаснага складу Рады БНР (9 кастрычніка 1918). На чале Рады стаяў Старшыня.

Пасля Лістападаўскай рэвалюцыі ў Германіі была сфармавана левая Рада. У яе склад увайшлі ў асноўным прадстаўнікі БСДП. 3 пасады атрымалі беларускія эсэры, 1 — беларускія сацыялісты-федэралісты. На чале Рады стаў Антон Луцкевіч — лідар БСДП.

29 лістапада 1918 года Рада Народных Міністраў выдала 4-ую Устаўную грамату, у якой заклікала да захавання парадку, усталяванага Радай БНР.

Уцякаючы ў Вільню, урад і Рада БНР выдалі 5-ую Устаўную грамату, дзе народ заклікаўся да супраціўлення Чырвонай Арміі, стварэння на месцах «беларускіх саветаў», якія павінны былі падпарадкоўвацца Радзе БНР. Але ўмоў для гэтага не было.

Рада Народных Міністраў праяўляла актыўную дыпламатычную дзейнасць і ў эміграцыі: па пытанні анулявання Рыжскага трактата, уз'яднанні беларускіх земляў і г. д. Фармальна Рада дзейнічала да 1948.[1]

Зноскі

  1. ЭГБ Т.6. Ч.1, С.48.

Гл. таксама Урад БНР