Байбак
| Байбак | ||||||||||||||
 |
||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Царства: | ||||||||||||||
| Тып: | ||||||||||||||
| Клас: | ||||||||||||||
| Атрад: | ||||||||||||||
| Сямейства: | ||||||||||||||
| Род: | ||||||||||||||
| Від: |
Байбак |
|||||||||||||
| Навуковая назва | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
Байбак, або стэпавы сурок[1] (Marmota bobak) — грызун роду суркоў, насельнік цалінных стэпаў Еўразіі.
[правіць] Знешні выгляд
Байбак з'яўляецца адным з самых буйных прадстаўнікоў вавёркавых: даўжыня яго цела 50-70 см, маса атлусцелых самцоў дасягае 10 кг. Цела ў байбакоў тоўстае, нязграбнае, на кароткіх, моцных лапах, узброеных буйнымі кіпцюрамі. Галава вялікая, сплошчаная, шыя кароткая.
Ад іншых суркоў байбака лёгка адрозніць па кароткім хвасце (не больш за 15 см) і аднастайнай пясчана-жоўтай афарбоўцы. З-за цёмных кончыкаў асцявых валасоў яго спіна пакрыта цёмна-бурай або чорнай рабізной, згушчаецца на патыліцы і на верхняй частцы галавы. Шчокі светла-рудаватыя; пад вачыма бурыя або чорныя стракаціны. Бруха прыкметна цямнейшае; канец хваста цёмна-буры. Сустракаюцца суркі-альбіносы. Лінька ў байбакоў адзін раз у год; пачынаецца ў траўні і сканчаецца (у старых суркоў) да канца жніўня, часам зацягваючыся да верасня.
Зноскі
- ↑ Варыянты напісання Байбак, Стэпавы сурок у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах., Т.2. Мн., 1996, С.223
