Жылы раён Чыжоўка, Мінск

Чыжоўка, адзін з першых жылых раёнаў у Мінску, забудоўваўся з 1964 паводле адзінага плана. Размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы горада паміж МКАД і штучным Чыжоўскім вадасховішчам. З боку МКАД раён ахоплены 5-кіламетровай вуліцай Убарэвіча, спраектаванай з выгібам вялікага радыуса (што нехарактерна для вуліц папярэдніх часоў). Назву атрымаў ад былой вёскі Чыжоўка, якая тут знаходзілася.

У аснове архітэктурна-планіровачнай структуры — прынцып мікрараяніравання жылога раёна, аб’яднанага грамадска-гандлёвым цэнтрам. Дзве ўзаемна перпендыкулярныя магістралі — вуліцы Галадзеда і Ташкенцкая — падзяляюць тэрыторыю Чыжоўкі на тры мікрараёны. Забудову мікрараёнаў фарміруюць групы 5—9—12-павярховых буйнапанэльных і мураваных жылых дамоў, што чаргуюцца з участкамі школ і дзіцячых садоў. Комплекснае праектаванне Чыжоўкі дало магчымасць стварыць шырокую горадабудаўнічую кампазіцыю, раскрытую ў бок Чыжоўскага вадасховішча.

Важнае месца ў прасторавай арганізацыі раёна займае размешчаны на скрыжаванні галоўных вуліц грамадскі цэнтр, які ўключае прадпрыемствы і ўстановы культурна-бытавога і камунальнага абслугоўвання (кінатэатр, кафэ, бібліятэка, паліклініка, Дом быту, універсам). На беразе Чыжоўскага вадасховішча фарміруецца вялікі зялёны масіў — Парк імя 900-годдзя Мінска. На поўначы раёна размешчаны Мінскі заапарк.

Некаторыя вуліцы

• Гродзенская