Камары

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Камары
Aedes aegypti biting human.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Culicidae

Роды
і іншыя. Гл. тэкст.
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на ВікіСховішчы
ITIS   125930
NCBI   7157
EOL   473

Камары, або сапраўдныя камары, або крывасмокавыя камары (Culicidae) — сямейства двукрылых насякомых, якія належаць да групы даўгавусых (Nematocera), саміцы імага якіх у большасці выпадкаў з'яўляюцца кампанентам комплексу гнуса.

Характэрныя для гэтага сямейства ротавыя органы: верхняя і ніжняя губа выцягнутыя і ўтвараюць футляр, у якім змяшчаюцца доўгія тонкія іголкі-зубы (2 пары сківіц); у самцоў сківіцы недаразвітыя — яны не кусаюцца. Бязногія лічынкі і рухомыя кукалкі камароў жывуць у стаячых водах. Выкапнёвыя камары вядомыя з часоў мелавога перыяду. У сучасным свеце налічваецца больш за 3000 відаў камароў, якія адносяцца да 38 родаў[1].

Жыццёвы цыкл камароў уключае чатыры стадыі развіцця: яйкалічынкакукалкаімага ці дарослая асобіна.

Этымалогія[правіць | правіць зыходнік]

Беларускае слова камар узыходзіць да праслав.: *komarъ/komarь, верагодна, гукапераймальнага паходжання[2].

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Камары шырока распаўсюджаныя па ўсім зямным шары і засяляюць усе кантыненты, акрамя Антарктыды[3]. Найбольш шырокі арэал Culex pipiens, які распаўсюджаны паўсюль, дзе сустракаецца чалавек — яго асноўная ахвяра. У цёплых і вільготных трапічных рэгіёнах, яны актыўныя на працягу ўсяго года, але ў рэгіёнах з умераным кліматам яны зімуюць на працягу халоднага часу года. Арктычныя камары захоўваюць актыўнасць на працягу толькі некалькіх тыдняў у годзе, калі пад дзеяннем цяпла ўтвараюцца басейны вады тэрмакарсту верхняй частцы вечнай мерзлаты. Тым не менш, за гэты час яны паспяваюць размножыцца ў велізарных колькасцях — скапленні камароў могуць прымаць да 300 мл крыві за суткі ад кожнага жывёлы ў статку карыбу[4]. Яйкі са штамаў камароў ва ўмераных шыротах больш устойлівыя да негатыўнага дзеяння холаду, чым штамы з больш цёплых кліматычных зон[5][6]. Яны нават могуць пераносіць ўздзеянне снегу і дзеянне адмоўных тэмператур. Акрамя таго, дарослыя асобіны могуць выжываць на працягу ўсёй зімы ва ўмовах падыходных месцапражыванняў (напрыклад, цёплых і вільготных падвалы жылых дамоў)[7].

Зноскі

  1. Горностаева Р. М., Данилов А. В. Комары Москвы и Московской области. — М.: KMK Scientific Press, 1999
  2. Этимологический словарь славянских языков — М.: Наука, 1983. — Т. 10. — С. 169-171.
  3. Mullen, Gary; Durden, Lance (2009). Medical and Veterinary Entomology. London: Academic Press. 
  4. Fang, Janet (July 21, 2010). "Ecology: A world without mosquitoes". Nature (Nature) 466 (7305): 432–4. doi:10.1038/466432a. PMID 20651669. 
  5. Hawley, W. A., Pumpuni, C. B., Brady, R. H. & Craig, G. B. (1989). "Overwintering survival of Aedes albopictus (Diptera: Culicidae) eggs in Indiana". Journal of Medical Entomology 26 (2): 122–129. PMID 2709388. 
  6. Hanson, S. M. & Craig, G. B. (1995). "Aedes albopictus (Diptera: Culicidae) eggs: field survivorship during northern Indiana winters". Journal of Medical Entomology 32 (5): 599–604. PMID 7473614. 
  7. Romi, R., Severini, F. & Toma, L. (2006). "Cold acclimation and overwintering of female Aedes albopictus in Roma". Journal of the American Mosquito Control Association 22 (1): 149–151. doi:10.2987/8756-971X(2006)22[149:CAAOOF]2.0.CO;2. PMID 16646341.