Кэндо
З пляцоўкі Вікіпедыя.
КЭНДО (яп.: 剣道) — від кэмпа, баявое мастацтва, якое ўзнікла ў Японii ў XIX стагоддзе. У кэндо (з японскай - дарога мяча) iдзе бой з дапамогай мяча-катана. У спартыўным варыянце гэта адзiнаборства дваiх кэндока, узброеных бамбукавымi мячамi ciнай. Спартоўцы апранаюцца ў спецыяльныя зашчытныя даспехi i шлем.
[правіць] Асноўныя тэхнікі (Кіхон-Ваза)
Асноўныя тэхнікі ў кэндо завуцца Кіхон-Ваза. Да іх адносяцца:
- Сёмэн-Уці - прамы ўдар у галаву (Мэн)
- Котэ-Уцi - удар у правае запясце (Котэ)
- До-Уцi - Удар у правы бок жывата (Дo)
- Цукі - штуршок у горла (Цукі)
•
[правіць] У Сеціве
