Кэндо
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Кэндо (яп.: 剣道, "шлях мяча") — від кэмпо, баявое мастацтва, якое ўзнікла ў Японіі ў XIX стагоддзі. У кэндо ідзе бой з дапамогай мяча-катана. У спартыўным варыянце гэта адзінаборства дваіх кэндока, узброеных бамбукавымі мячамі cінай. Кэндокі апранаюцца ў спецыяльныя засцерагальныя даспехі і шлем.
Асноўныя тэхнікі (Кіхон-Ваза)[правіць]
Асноўныя тэхнікі ў кэндо завуцца Кіхон-Ваза. Да іх адносяцца:
- Сёмэн-Уці — прамы ўдар у галаву (Мэн)
- Котэ-Уцi — удар у правае запясце (Котэ)
- До-Уцi — Удар у правы бок жывата (Дo)
- Цукі — штуршок у горла (Цукі)
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Кэндо
Зноскі
Спасылкі[правіць]
