Японія

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці

герб	сцяг
Японія

геаграфічнае месцазнаходжанне

дзяржаўная мова:	Японская
сталіца:	Токіо
прадстаўнік дзяржавы:
кіраўнік дзяржавы:
плошча:	377,873 км²
насельніцтва:	128.085.000
шчыльнасць насельніцтва:	335 жых./км²
грашовая адзінка:	Іена
часавы пояс:	+9
гімн:	Kimi Ga Yo
нумарныя знакі аўтамабіляў:	J
дамен у Інтэрнеце:	.jp
міжнародны тэлефонны код:	+81
карта

ЯПОНІЯ (яп.: 日本, Nihon ці Nippon), астраўная краіна ва Усходняй Азіі на астравах паўночна-заходняй часткі Ціхага акіяна на ўсходзе ад Кітая і Карэі, КНДР, чацвёртая па памерах астраўная краіна свету (пасля Інданезіі, Мадагаскара і Папуа Новай Гвінеі). У яе склад уваходзяць больш за 3.000 астравоў, найвялікшыя з якіх — Хакайда, Хансю, Сікоку, Кюсю. Высокаразвітая краіна.^[1]

[правіць] Гісторыя

Першым прэм’ер-міністрам Японіі быў Хірабумі Іта.

Фудзівара-но Каматары

[правіць] Прырода

Японія – пераважна горная краіна з перавагай нізкіх і сярэдневышынных гор, у асноўным субмерыдыянальнага прасцирання. 3/4 схілаў маюць крутасць больш за 15° і настолькі моцна раздзеленыя, што выключаныя з гаспадарчага карыстання. У ландшафтах краіны пераважаюць вуглаватыя і завостраныя формы рэльефу, аднак на поўдні в.Хансю і на в.Кюсю рэльеф згладжаны, яшчэ больш плыўныя абрысы маюць прыбярэжныя раёны о.Хакайда. Самыя высокія і найбольш раздзеленыя горы, Японскія Альпы, размешчаныя ў цэнтральнай частцы в.Хансю да захаду ад Токіо. Іх асобныя пікі перавышаюць 3000 м над у.м., а рачныя цясніны ўразаюцца на глыбіню да 2 км.

Рэкі Японіі шматлікія, маюць кароткія, вельмі стромкія падоўжныя профілі і несудоходныя. Самыя буйныя рэкі вельмі паўнаводныя, вада ў іх звычайна чыстая і празрыстая. У складзе цвёрдага сцёку пясчаны матэрыял рэзка пераважае над гліністым і глеістым. Тры самыя доўгія рэкі: Сінана на в.Хансю, працягласцю 368 км, дрэнуе схілы Японскіх Альпаў і ўпадае ў Японскае мора; Ісікары (367 км), цячэ ў заходняй частцы в.Хакайда і таксама ўпадае ў Японскае мора; і Тонэ (322 км) на в.Хансю, цячэ праз раўніну Канто і ўпадае ў Такійскі заліў на ўзбярэжжа Ціхага акіяна.

Раўніны займаюць не больш 15% тэрыторыі Японіі і, як правіла, аблямоўваюць горы. У асноўным гэта невялікія па плошчы, шырынёй ад некалькіх да 150–160 км, прыбярэжныя алювіяльныя нізіны. Шматлікія з іх прымеркаваныя да верхніх частак бухт і заліваў або, як на заходнім узбярэжжы Хансю, прадстаўленыя эстуарнымі дэльтамі, абароненымі палосамі выдмаў. Найбольшую плошчу займаюць раўніны Канто вакол Токіо на ціхаакіянскім узбярэжжы Хансю (12950 кв. км); Ісікары на захадзе Хакайда (2100 кв. км); Этыго на заходнім узбярэжжы паўночнага Хансю ў вусці р.Сінана (1800 кв. км); Нобі вакол Нагоя на ціхаакіянскім узбярэжжы Хансю (1800 кв. км); Кітакамі на поўнач ад Сэндай на ціхаакіянскім узбярэжжы паўночнага Хансю (1200 кв. км); Сетсю вакол Асакі ля ўсходняга ўскрайку Унутранага Японскага мора (1240 кв. км); Цукюсі вакол Курумэ на паўночным захадзе Кюсю (1190 кв. км).

Іншыя ўчасткі раўнін прымеркаваныя да выцягнутых вузкіх міжгорных катлавін ва ўнутраных раёнах краіны, напрыклад на поўначы в.Хансю, і вакол азёрных западзін у цэнтральнай частцы таго ж вострава, сярод якіх асабліва вылучаецца тэктанічная западзіна воз. Біва, самага буйнага прэснага возера Японіі. Невялікія нізіны сустракаюцца таксама ва ўнутраных раёнах Хакайда і Кюсю.

Клімат Японіі вільготны, марскі.

Лясы займаюць каля 60% тэрыторыі.