Мараны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мараны. Тайны седэр у Іспаніі ў часы інквізіцыі. Карціна Майсея Маймона

Мараны — тэрмін, якім хрысціянскае насельніцтва Іспаніі і Партугаліі звала яўрэяў, якія прынялі хрысціянства і іх нашчадкаў, незалежна ад ступені добраахвотнасці звароту (канец XIV—XV стст.).

Як правіла, мараны і іх нашчадкі ўпотай працягвалі захоўваць пэўнасць іўдаізму (цалкам або часткова. Яўрэйская традыцыя разглядае маранаў як найбольш значны гурт анусім, літар. `прымушаныя`) — яўрэяў, гвалтоўна звернутых у іншую рэлігію.

Шматлікія мараны таемна працягвалі вызнаваць іўдаізм і з прычыны гэтага з'яўляліся галоўным аб'ектам пераследаў іспанскай інквізіцыі, як і марыскі (мусульмане, якія прынялі хрысціянства ў аналагічнай сітуацыі).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Расавыя, этнічныя, рэлігійныя, рэгіянальныя і сацыяльныя мянушкі