Прыток

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Тоўстая сіняя лінія — асноўны вадацёк, тонкая лінія — прыток

Прыто́к — вадацёк, які ўпадае ў больш буйны вадацёк.

Прыток звычайна адрозніваецца ад апошняга меншай даўжынёй і меншай воднасцю. Аднак існуюць і адваротныя прыклады: істотна больш водная рака Ака лічыцца прытокам ракі Волга; а далей прытокам Волгі лічыцца значна больш водная Кама; прытокам ракі Енісей лічыцца Ангара, якая ў месцы зліцця мае ўдвая вялікую воднасць; больш водная Ачакаўка лічыцца прытокам ракі Раменкі і г.д. Таксама прыток звычайна адрозніваецца іншым напрамкам даліны.

Часам прытокамі называюць рэкі, якія ўпадаюць у азёры і іншыя ўнутраныя вадаёмы.

Прытокі падзяляюцца на правыя і левыя, якія ўпадаюць адпаведна з правага і левага берагоў.

Адрозніваюць прытокі розных парадкаў у залежнасці ад таго, ўпадаюць Ці яны непасрэдна ў галоўную раку або ў яе прытокі. Прытокамі першага парадку называюцца рэкі, непасрэдна якія ўпадаюць ў галоўную раку, другога парадку - прытокі прытокаў першага парадку і г. д. Буйныя рачныя сістэмы ўключаюць да 20 парадкаў прытокаў. Таксама існуюць супрацьлеглыя падлікі парадку прытокаў: ад дробных да буйным.

Таксама прытокам называюць расход вады, які прыносіцца вадацёкамі ў возера, вадасховішча і іншыя водныя аб'екты.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Маккавеев Н. И. Русло реки и эрозия в её бассейне — М., Изд-во АН СССР, 1955. — 346 с.
  • Чеботарев А. И. Гидрологический словарь — Л., Гидрометеоиздат, 1978. — 308 с.
  • Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т.3 / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш — Мінск: БелСЭ, 1985. — Т. 3. — 599 с. — 10 000 экз.